Trening Mrówczej Łapy

[Wędrujące Światła]

Szylkretka przypominała bardziej ratlerka niż kota w swojej reakcji (i aparycji), ale Orion był daleki od oceniania z kim spotykała się jej matka. To tylko drobne spostrzeżenie. Ważne, że mały piesek posłusznie dreptał u jego boku, może raczej za nim, ale przynajmniej nie wyrywał do przodu, jak większość podekscytowanych kundli. Więc nawet jeśli drzewo genealogiczne Nie. było dziwne, może przynajmniej nie było tragiczne.
– Przejdziemy się po terenach bym mógł powiedzieć potem szanownej władzy, że już się dzisiaj nachodziliśmy i nie ma co nas włączać w wieczorny patrol. – oznajmił, kierując ich w stronę Wyjących Wzgórz. Nie będą się przy nich zatrzymywać zbyt długo, ale warto by było od nich zacząć wycieczkę, zapewne w najbliższym czasie staną się kotce równie bliskie co obóz. – I nadrobimy twoje braki w podstawowej wiedzy na temat funkcjonowania klanu. Zaczniemy od rang, bo dobrze żeby ci cokolwiek mówiły ich nazwy, hm? Jakie obiły ci się już o uszy?
Przynajmniej połowę musiała już potrafić wymienić, chyba że jej pamięć przypominała plaster sera. To wtedy gorzej.