Trening Mrówczej Łapy

[Wędrujące Światła]

– Trójki klanowe i całe kadry medyczne wszystkich klanów. – powtórzył, usatysfakcjonowany tym, że udało się przekonać szylkretkę do wytężenia mózgu. I że akurat przekonał ją taki argument, to najważniejsze. – Ale na początek, pamiętasz już Wichrową, prawda? Roziskrzona Gwiazda, jej prawa łapa, Donośny Krzyk i samotna Niezapomniana Łapa w lecznicy.
Zerknął kontrolnie w stronę kotki, ale spodziewał się, że to nie będzie dla niej nic zaskakującego.
– Na mnie nie patrz. Nie życzyłbym żadnemu kotu dołączenia do tego cyrku. – Mrówka była wyjątkiem, bo byłaby szkoda, gdyby zdechła z głodu. Ale i tak wolał żeby świadomie podjęła tę decyzję, a nie łyknęła piękne kłamstwa. W międzyczasie pod ich łapami trawy zmieniły się w twardy grunt Kamienistej Przełęczy.