Trening Mrówczej Łapy

[Wędrujące Światła]

I tyle ją widzieli. Chociaż Orion by przysiągł, że jak ostatnio na nią patrzył to wyglądała jak zainteresowany wszystkim, tylko nie nauką terminator. Nie jak kot, którego cisnął pęcherz. Ale nie wnikał, jak dla niego mogła zrobić nawet parę kółek dookoła drzewa w ramach przerwy, albo sturlać się z pagórka. Czekając, usiadł na płaskim kamieniu i zaczął poprawiać kłaczki. Jak zdąży doprowadzić do porządku całą szatę przed powrotem Nie. to kotka będzie wracać sama do obozu.
Nie zdążył.
– Tej, tej, nie rozkładaj się. Musimy dzisiaj przejść dwie granice jeszcze zanim będziesz mogła przekręcić się łapkami do góry. I pływania nie będzie, bo nie będziemy u Rzeki, jedynie będziemy przechodzić obok, a woda nie sięga granicy. – sam się podniósł i szturchnął kotkę pyskiem. Hop hop.