Trening Kłusującej Łapy

[Wędrujące Światła]

– Dużo lepiej. – uśmiechnął się do niej w przesłodzony sposób, który zwężał oczy w cienkie szparki. Ale jak już moment temu uparł się by nie oferować nowych zagadnień Kłusującej Łapie, nie zamierzał tak szybko odpuszczać. Może w króla ciszy nigdy nie wygrał, bo uważał tę zabawę za idiotyczną, ale, ale, w tej sytuacji milczenie było dla wyższego dobra. Kwiaty na janowcu przekwitały już, żółć ustępowała zieleni liści. Smutno, zawsze były ładniejsze z kwiatami.