Trening Mrówczej Łapy

[Wędrujące Światła]

Nie podzielał tęsknoty do granulatu, ten nigdy nie smakował niczym wybitnym. Ale jeśli miałby wybrać jakieś ludzkie osiągnięcie kulinarne celowałby we frytki, chociaż jednocześnie nie do końca rozumiał co w nich było takiego porywającego. I czy dziś smakowałyby tak samo, czy to kwestia wspomnień, gdy kradł je z talerzy jako małe kociątko. A potem w parku jako nieco większe, nieproporcjonalnie porozciągane we wszystkie strony, kocię.
– W gruncie rzeczy się o to właśnie opiera, jak najbardziej. Pilnuj granic, nie przekraczaj granic innych klanów, poluj dla kociąt i starszych, słuchaj mamy... znaczy przywódcy, to słowo przywódcy jest prawem, nie matki. Zastępca zostaje przywódcą, gdy poprzedni umiera. Takie rzeczy. – w kodeksie nie było niesamowitych zwrotów akcji, ale istniały punkty, które nieco zwracały uwagę. W ten zły sposób. – Ale jest na przykład zasada, która mówi, że honorowy wojownik nie potrzebuje zabijać, aby wygrać walkę. Ładne, prawda? Ale zaraz po tym jest jeszcze informacja, że zabijanie dozwolone jest w obronie własnej lub w przypadku kotów wyjętych spod kodeksu. Kot wyjęty spod kodeksu to oczywiście zdrajcy, wyrzutki, ale przede wszystkim każdy kot żyjący poza klanem. Przemyślenia, uwagi?