Trening Truflowej Łapy

[Truflowy Nosek]

Dawno nie miałam konkretnych obowiązków, mimo iż starałam się nie opuszczać polowań to na patrole nie byłam przydzielana; byłam trochę widmem wśród wichrzaków, bez konkretnych zadań oraz rangi; a teraz nagle nie dość, że byłam terminatorem to byłam nim w innym klanie, niż Grom; było to dla mnie lekko dziwne i nie swoje, ale przynajmniej dostałam na Mistrza kocura, którego polubiłam kiedy jeszcze byłam w Gromie. Kto by się spodziewał, że wszystko akurat tak się potoczy? Siedziałam przy Ciepłych Skałach z delikatnym uśmiechem obserwując wnętrze, w którym sypiały teraz moje dzieci, w tym momencie pewnie porozsypywane po całych terenach Wichru, a mimo to na samą myśl o nich moje serce się radowało. Kłuło mnie czasem jednak kiedy ich ilość nie zgadzała się z tą jaka była kiedy przyszłam do Wichru. Odchrząknęłam jednak kiedy lekka gula zaczęła formować się w moim gardle, a chwilę później głos orientalnego kolegi dotarł do moich uszu na co się uśmiechnęłam szeroko.
– No widzisz. Życie jest pełne niespodzianek, nie wiedziałeś o tym? – zachichotałam lekko i ostatni raz spojrzałam w głąb Ciepłych Skałek zanim wstałam. – Rozprostujmy łapy, może spacer?