Trening Mrówczej Łapy

[Wędrujące Światła]

– Mhm, mhm, dobra teoria, ale niestety nie rozważamy w tym momencie lepszego i gorszego losu, a jedynie stopień zagrożenia życia. Bycie matką zagraża godności, bycie medykiem zagraża rozumowi, a opuszczanie klanu zagraża skuteczności tutejszej propagandy. Wszystko nieprzyjemne, ale jak na kodeksowe standardy, nie zagraża życiu. Więc niemalże altruistyczne pomoce puszczyków to jedno, a konieczność stanowczego odmówienia to odrębna kwestia dotycząca kotów w klanie. – sądził ogólnie, że rozmowy z Mróweczką były przyjemne, ale nie da się pokonać własną bronią.
– Tak, oczywiście tak dorosła, że nic dziwnego, że teraz nikt nie patrzy krzywo, gdy co noc wracasz do legowiska starszyzny. – zgodził się z nią uprzejmie. – Ale czwartek był bardzo strategiczny. Powierzam ci moc pozostałych dni tygodnia, gdy będziesz miała coś do załwtwienia u Krzyk. Używaj ich rozważnie. – oznajmił uroczyście, podarowujśc szylkretce ten kamyczek.
– Aj, co ty, starczy mała zmiana kariery na parę księżyców i już po przeszkodzie.