Trening Truflowej Łapy

[Truflowy Nosek]

Coś na pewno w tym było, zawsze wydawało się, że ktoś ma lepiej, bo nie przeżyło się tego samego co drugi kot, a już na pewno zazdrościło, bo nikt inny nie wiedział co tak naprawdę siedziało w głowie kogoś innego, a na zewnątrz mógł wydawać się ten ktoś perfekcyjny; sama raczej stroniłam od takich uczuć, ale byłam przekonana, że znałam czy chociaż widziałam takie przypadki.
– Och... racja. Siła manipulacji własnym umysłem. Chcemy w coś wierzyć, więc wszystko ma dla nas znaczenie… Pewnie ma to jakiś sens, ale zarazem czy nie powinniśmy mieć prawdziwy znak od Gwiezdnych…? Taki pewny? Przynajmniej ja na miejscu wierzących bym zaczęła domagać się prawdziwego zainteresowania, ale wiadomo… lepiej manipulować swoim własnym umysłem… niesamowitą moc posiadamy. – Byłam w sumie zafascynowana jak bardzo głupi potrafiliśmy być, a zarazem jak inteligentni kiedy chodziło o coś takiego jak potrzeba wierzenia w coś; ciekawiło mnie w sumie ile kotów wykorzystywało taką samoświadomość by manipulować innymi, raczej nie należałam do tych jednostek, ale na pewno istniały takie stworzenia.
– Dobre pytanie. Nie znam niestety odpowiedzi na nie, ale jeśli się kiedyś dowiem to Ci powiem, co Ty na to? – zapytałam rozbawiona, ale mój uśmiech szybko zniknął kiedy słuchałam dalszych punktów kodeksu. – Głowa mnie już rozbolała – wymamrotałam niezadowolona. Nie byłam z której części, tej gdzie słyszałam pierwsze głupoty, czy te drugie, w których kodeks namawia do zabójstwa. – Skoro to ma być poradnik jak być kotem dla idiotów to jestem ciekawa ile znalazło się takich co nagięli zasady, bo mogli i mieli wytłumaczenie… Orion proszę, ja już mam dosyć, przestań bo się pójdę utopić w Leśnej Sadzawce – powiedziałam szczerze, nawet nie starając się ukryć, że jestem zniesmaczona tym co słyszałam, nie miałam nawet większych przemyśleń na ten temat, byłam po prostu bez słów.