Trening Truflowej Łapy

[Truflowy Nosek]

Wsłuchałam się uważnie w przestrogę Oriona, która raczej brzmiała jak ciekawostka, trochę legenda, którą opowiadają starsze kocięta tym młodszym, ale musiałam przyznać, że wydawała się dosyć zabawna; dlatego też zamierzałam ją sprawdzić i najwyżej zdać potem relacje, czy moje odczucia też są takie same względem Zajęczego Ucha. Wszystko jednak skwitowałam tylko delikatnym uśmiechem, zostawiając w tajemnicy to co chciałam zrobić.
– Oj! No wiesz Ty co! – zachichotałam lekko. – Mam własne dzieci, najwyżej je przymuszę do tego, by to robiły – powiedziałam dumnie i wypięłam pierś jakbym wpadła właśnie na najlepszy pomysł na świecie; całe futerko również lekko nastroszyłam, chociaż mnóstwo liści, parę kwiatków i ogólny brud na nim nie dla każdego oznaczała dumę. Szczególnie, że chwilę później poczułam jak po łapce zaczyna chodzić mi… coś, a kiedy podniosłam ją do góry i się przyjrzałam to zobaczyłam pajączka; słodkie w jakieś nieagresywne kolorki i dość drobnego. – W sumie ciekawi mnie czemu Medycy nigdy nie próbowali złapać jak najwięcej pajączków, by schować je w jakieś kąty lecznicy. Mam wrażenie, że byłby to wtedy nieskończony zapas pajęczyny. Nie uważasz?