Wyjące Wzgórza

[Sosnowy Szmer]

Sosna tylko podniosła jedną z brwi na słowa Kraśnej Klaczy.
- Skoro tak sądzisz. Dla mnie Donośny Krzyk jest, jak przyjaciółka. Mogłam na nią liczyć po potyczce z jastrzębiem. Tak samo, jak i na Wędrujące Światła, chociaż z nim nie byłam tak blisko. - powiedziała. Wiedziała, jakim kotem była Klacz, może niezbyt koleżeńskim, oschłym do bólu, ale pewnie to tylko pozory. - To co, nasza wojowniczka jest gotowa na prawdziwe życie wojownika i szkolenie nowych terminatorów? - spytała pół żartem.