Miękkie Podnóże

[Poeta]

Głu-po-ta.
- Skoro ta Niezapomniana Łapa i tak tam idzie, co szkodzi, żebyś się do niej przyłączyła? - Spytał, nie oczekując odpowiedzi na pytanie. Przywódcy tacy już byli, że uważali, że wiedzą lepiej od medyków jak leczyć koty. Jakimś cudem jednocześnie szanowali ich władzę w lecznicach, ale i kompletnie ją zbezczeszczali swoimi durnowatymi pomysłami.
Kotka nie zawahała się. Przyjęła jego ofertę natychmiastowo, na co Poeta zareagował błyskiem w oku. Była wygłodniała wiedzy. Poeta czuł się gotowy, by podjąć ucznia, zwłaszcza, jeśli nie był to uczeń jego Klanu. Taka oferta była wprost idealna dla rzecznego medyka. Polubił lekką ordynarność Ważki i miał nadzieję, że włoży jej do języka nienawiść do wszystkich Klanów.
- Dobrze więc - odparł równie szybko. - Trzy pytania. Pierwsze: czy chcesz o czymś jeszcze porozmawiać, czy możemy już się uczyć. Po drugie, co już przerobiłaś. Po trzecie: czy legalnie mogę powiedzieć Łabędziej Gwieździe że będę czasami wymykał się na granicę czy zachowujemy tę sprawę miedzy nami?