Trening Wilczej Łapy

[Nocna Gwiazda]

- Tak, to zdecydowanie prostsze. Samotnicy nikomu nie przysięgają wierności, otrzymują kredyt zaufania i to w ich geście jest zapewnienie klanu i Przywódcy, że powinno się im zaufać. W momencie, w którym ktoś przechodzi z innego klanu, zaczyna z pewnego rodzaju plamą, którą ciężko jest zmyć w oczach niektórych. - przyznał. Zaczynanie od zera było prostsze, szczególnie gdy jedynym grzechem kota jest urodzenie się poza klanem, a nie złamanie Kodeksu, przez wielu uważany za święty. Obie sytuacje były jednak w pewien sposób ciężkie i wiązały się z potencjalnie krzywymi spojrzeniami ze strony co poniektórych. Nic na to nie można poradzić.
- Dopóki masz Łapę w imieniu, wolałbym żebyś sam nie szwendał się poza granicami. To niebezpieczne. Nie chciałbym, żeby stała ci się krzywda. Kiedy jednak zostaniesz wojownikiem, nie będę mógł ci tego zabronić. To znaczy, będę mógł, ale mam za dużo obowiązków na głowie, żeby utrudniać życie ciekawym świata młodzikom. - uśmiechnął się delikatnie. - Najpierw możesz przejść się sam, a potem, w przyszłości, możesz tam zabrać jakąś ładną pannę, albo panicza. Często zabierałem tam moją Siniak na randki. To miejsce, zwłaszcza w Porze Nowych Liści ma swój klimat. - dodał, szturchając młodego w bark. Samemu nie było tam tak ładnie. To towarzystwo, odpowiednie w dodatku, sprawiało że to miejsce było tak piękne. - Ale dobra, przejdźmy dalej. Powiedz mi, jakie znasz drapieżniki? Takie, które możesz spotkać na polowaniu? I co o nich wiesz, jeśli wiesz cokolwiek.