Trening Wiesiołkowej Łapy

[Wiesiołkowe Pole]

Nadszedł ten moment, królik był już na wyciągnięcie łapy. Czy czuł oddech kota na swoim grzbiecie? Czy czuł przerażenie większe niż kiedykolwiek w swoim dotychczasowym życiu? Niedługo to mogło się skończyć. Niedługo to mogło nie być jego problemem. Czy w tym momencie atak nie był dla niego większym miłosierdziem niż pozwolić mu żyć dalej z wspomnieniem tej chwili?
Wiesiołek rzucił się, jak miał nadzieją, ostatnim już skokiem, tym, który miał pozwolić mu znaleźć się nad królikiem. A wtedy pochylić się nad nim i wbić zęby w szyję stworzenia, starając się, by skończyć to najszybciej jak tylko mógł. Tak miało być dla nich obu lepiej.