Trening Wiesiołkowej Łapy

[Wiesiołkowe Pole]

Przez moment stał bez ruchu, z zębami wbitymi w królika, jakby jeszcze nie do końca uświadamiając sobie co się stało. Złapał go. Zakończył z sukcesem swoje pierwsze polowanie, nawet jeśli nie wyglądało to do końca tak, jak mógł jeszcze niedawno sobie wyobrażać.
Powoli wypuścił ciało zwierzęcia na śnieg, by zająć się jeszcze jedną czynnością, równie ważną (a może nawet ważniejszą) niż same łowy.
- Gwiezdny Klanie, bardzo dziękuję ci za życie tego królika, mam nadzieję, że jego życie zostało wykorzystane w sposób odpowiedni dla was i klanu Rzeki. - Wyszeptał, pochylony nad swoją ofiarą. Co teraz? Rozejrzał się niepewnie, nie wiedząc, czy spodziewać się pojawienia swojego mistrza, czy może jednak sam powinien go poszukać.