Trening Różowej Łapy

[Truflowy Nosek]

Widziałam jak dziecinka powoli się rozpromienia, a oczka zaczynają wyrażać więcej zaciekawienia i chęci uczenia się; najwyraźniej pod opiekę dostałam ponownie kogoś bardzo zbliżonego pewnymi cechami do mnie, cieszyło mnie to, lubiłam dużo mówić o naturze, zastanawiało mnie tylko, czy kiedyś udałoby mi się namówić bielutką jak śnieg kotkę do rozmowy.
– Och! – wymsknęło mi się, a lekki chichot opuścił mój pyszczek; poczułam pewną delikatną zmianę w Szałwii, jakby energia dotarła na światło dzienne i bardzo mnie to uszczęśliwiło. – W takim razie chodź… biegniemy – powiedziałam lekko i zaczęłam podskakiwać, a potem ruszyłam kawałek, rozrzucając przy okazji ogonem śnieg wokół mnie, tak żeby tworzył magiczny obraz; odwróciłam się zaciekawiona czy kotka będzie chciała ruszyć za mną, czy może jednak zostanie w tyle, jeszcze nie do końca pewna swoich działań i kroków.