Trening Różowej Łapy

[Truflowy Nosek]

Ucieszyła mnie odpowiedź Szałwii, widziałam zmianę w jej postawie i tym jak się zachowywała, była pewniejsza, bardziej otwarta, przestała wyglądać jak zagubione kocię na Ceremonii; możliwe, że jeszcze parę razy zrobimy krok w tył, czy może nawet dwa, ale nie martwiłam się tym na zaś, aktualnie cieszyłam progresem jaki udało się nam osiągnąć w tak krótkim czasie.
– Ja? Muszę pomyśleć – powiedziałam i wyciągnęłam zimne powietrze nosem, by zaraz wypuścić je ustami. – Bardzo dobrze – odparłam ostatecznie i zastanowiłam się chwilkę, co powinnam teraz zrobić; jakiś ptak przeleciał nad naszymi głowami, a do mnie dociera jeden ciekawy pomysł. – Lubisz bajki? – Nadzieja jest na pewno słyszalna w moim głosie, a miodowe oczka z ciekawością wyszukują potwierdzenia lub zaprzeczenia w postawie dziecinki.