Trening Księżycowej Łapy

[Księżycowa Łapa.]

Oj, miałoby znaczenie. To jest - nieoczywiste, ale pewnie by to odnotował. Tak... nie miał czego odnotować. To było na plus. W pewien sposób, przynajmniej, bo nie miał podstaw ani się cieszyć, ani irytować. Usiadł wygodniej, chwilę patrząc w dół. Potem w bok. Potem w drugi bok. Potem znowu w dół. Gdzieś między uszami mignęło mu, że ta się cieszy że się widzą.
- Aha - odparł w takim razie. - To spoko.
Tyle. No, bo to chyba spoko, że się cieszy. Tak sądził.
- Mogę już iść? - zapytał zaraz. Co może, raczej, było na jakiś plus, że po prostu nie oświadczył że zawija i tyle z niego było.