Trening Księżycowej Łapy

[Nadpływająca Ławica]

- To czy żart będzie śmieszny zależy od kota. Ciebie może coś rozbawić, a mnie nie. Bo każdy jest inny. - To było proste, ale skoro Noc o to spytał, to najwyraźniej potrzebował jeszcze trochę czasu, aby dojrzeć do pewnych spraw i wniosków. I to było okej - w końcu dopiero co wyszedł z kociarni. - Nie lubisz żartów w ogóle w ogóle? - Dziwne trochę. Brzmiało jakby nigdy się nie śmiał z żartów, bo żadne go nie bawiły... czyli problem był w nim. Nie w zartach.
- Kamienie nie są może najciekawsze, ale pod kamieniem może być jakiś robak, który zacznie dziwnie chodzić i cię zaciekawi. Czasem warto dać czemuś trochę więcej uwagi, bo może cię zdziwić. Może, nie musi. - Końcówkę dodała tak na wszelki, żeby nie wyszło, że Księżycowa Łapa nie chce doszukiwac się fajnosci w kamieniach, a jak spróbuje, to się okaże, że Przypływ kłamała. Bo mogło wyjść, a nie musiało. Nie pod każdym kamieniem siedziała choćby mrówka.
Uśmiechnęła się na jego pytanie. - A ty zawsze każdego próbujesz odrzucać? - Spytała nawet poważnie, ale już trochę na tyle zmęczona uwazaniem na słowa, że uznała, że odpowie pytaniem na pytanie. Może do tej pory nikt nie próbował go poznać, jak widział, że Noc jest nieprzyjemny i zdziwiony był, że ktoś aż tak mocno jednak próbował.