Trening Księżycowej Łapy

[Nadpływająca Ławica]

Widziała ten wyraz pyska i myślała, że trafiła, ale chyba jednak nie. Chociaż poniekąd... poniekąd miała wrażenie, że tak??? No bo Księżycowa Łapa się uaktywnił i sam także dał żarcik, a jaki wymyślny! Może szło LEKKO LEPIEJ? I LEKKO DO PRZODU? Ale tylko może. Bo ciężko było stwierdzić przez brak większych reakcji i emocji. Mogła opierać się jedynie na emocjach, których nie było de facto. - Ten dobry, nieźle. - Pochwaliła go, kiwnięciem głowy.
- Niedługo się ociepli, będziesz miał okazję zobaczyć wiele różnych robaków. - I zostawiła temat póki co, skupiając się na reszcie rozmowy.
Czyli chodziło o to. Faktycznie, był jakiś problem, ale zamiast od razu go wskazać, to ten krążył wokół niego. - Hmm... - Mruknęła i odgięła nieco głowę do tyłu, napinając mięśnie na karku, a potem schyliła głowę, rozluźniając je. Napięcie w karku lekko odpuściło, a ona przy okazji przemyślała co powiedzieć. - Ja ci nic nie rozkazuję. Do tej pory nie powiedziałam, że masz ze mną iść i się uczymy, koniec kropka, nie? - Zauważyła. Nie użyła takiego określenia w żadnej chwili, ale fakt faktem musiał w końcu podejść do tematu w inny sposób i spróbować. - Trening to nie rozkazy, to współpraca. Czasem nawet dobra zabawa. Można robić zawody kto złapie więcej piszczek, kto wygra sparing, kto szybciej wymieni klanowe władze albo kto szybciej dokończy punkt kodeksu. Tak, to wszystko jest nauka, ale nie trzeba jej brać jako rozkaz i nakaz. To nie po to, żeby robić z ciebie głupiego słuchającego się kota klanowego, tylko żebyś mógł wiedzieć wszystko co potrzebne ogólnie do życia. Może bez znajomości rang przeżyjesz, ale warto nauczyć się walczyć i polować, żeby móc sobie poradzić, a rangi... no cóż, żyjemy w klanie, to po prostu taka codzienna wiedza. Ja nie jestem tu po to, żeby odbierać ci radość z życia i ci rozkazywać, tylko z tobą przez to przepłynąć. Chętnie podejdę do tego jak będzie ci najlepiej, cieszyłabym się gdybyś spróbował. Wiem, że może cię to nie obchodzić, że ja będę się cieszyć, ale na pewno mama i tata, no i oczywiście dziadek, będą bardzo dumni. - Objaśniła po krótce jak to widziała, określając to nieco luźniej, niż określiłaby przy Ognistym Sercu.