Trening Księżycowej Łapy

[Nadpływająca Ławica]

- Mmmm, nie... raczej nie... zawsze możesz mi pokazać, ale... no nie, raczej nie. - Dalej parła w to, że nie wierzyła, że ten skopie jej tyłek, bo może akurat będzie chciał jej to pokazać i cokolwiek się dowie o jego umiejętnościach, a on przy okazji dowie się, że wcale nie jest taki idealny! Albo właśnie pójdzie mu dobrze i będzie chciał dalej pokazywać jaki mądry jest? Ale cóż, musiałby chcieć. A on mało co chciał.
- Mówię dużo, bo chciałam jakoś rozwinąć rozmowę i otworzyć cię na nowe opcje, ale widzę jak zamknięty jesteś. - Niektórzy potrzebują więcej czasu - to też jest ok, ale dobrze, żeby kiedyś w końcu się otworzyli, nie? - Jak sobie pójdziesz to nie pójdę za tobą. Co mi po tym, że będę mówić, jak nie będziesz chciał słuchać, prawda? I się bardziej zdenerwujesz. Po co mi to? - Nic by jej to nie dało, poza dążeniem do limitów młodego. A poza tym sama powiedziała, że ten może iść jeśli chce... tak to by powiedziała, że pójdzie z nim albo pójdą razem. A nie, że może iść. - Dużo bardziej wolałabym z tobą rozmawiać gdybyś też chciał.