Trening Księżycowej Łapy

[Księżycowa Łapa.]

Mógłby ją ignorować, jak wcześniej. Wiadomo - niech wierzy w co chce. On miał swoje przekonania. Mimo to, sposób w jaki się z nim nie zgadzała - i fakt, że dalej to ciągnęła - zwyczajnie go podburzał. Zmarszczył brwi. Tym razem tak na serio, nie że ledwo co zmieniła mu się mimika, że trzeba było na niego patrzeć i zgadywać, czy zaszła na jego mordzie jakaś zmiana.
- Ta? To jutro skopię ci dupkę za legowiskiem starszyzny - odpowiedział zaraz. W najgorszym wypadku - będzie miał kolejną lekcję, że powinien zbywać kogoś aż ten kot się odwali sam z siebie. W najlepszym, faktycznie tak jej złoi skórę, że ta nie będzie miała najmniejszego zamiaru już z nim zaczynać takich przepychanek.
Dalsze z jej słów w tej chwili były dla niego tłem. To jest - słuchał! Jak najbardziej. Noc zawsze słuchał. Po prostu nie odpowiadał. I teraz też tak było.
- Dobra, walić to. Widzimy się jutro - dmuchnął nosem i poszedł. Tyle z tego dnia.