Trening Słonecznej Łapy

[Ogniste Serce]

xxxxKiedy szliśmy przez Łęgi, towarzyszyła nam cisza. Pierwszy raz tak miałem - ja nic nie mówiłem, a moja terminatorka o nic nie pytała. Nie byłem pewny, czy to wynikało z jej nieśmiałości, czy może faktycznie nie interesowało ją to, co jej pokazuję. Postanowiłem jednak nie zapychać tej ciszy jakimkolwiek słowami, miałem wrażenie, że wychodziło bardziej naturalnie, gdy dreptaliśmy wsłuchując się w skrzypiący śnieg. Z każdą kolejną chwilą cisza przestawała być dla mnie przytłaczająca, słuchałem rytmu naszych kroków i... i tak szliśmy, zwiedzając las.
xxxx- Zaraz zobaczymy Kretowisko - miauknąłem dopiero wtedy, gdy zbliżaliśmy się do końca łęg. Wskazałem delikatnie głową na polankę, która zaczęła się przed nami otwierać. - Jest tu bardzo dużo kopców kretów, więc uważaj... pod śniegiem nie będzie ich widać - ostrzegłem ją, bo teren mógł być tu wyjątkowo nierówny. Zwolniłem troszkę, byśmy na pewno bezpiecznie przeszli przez to miejsce. Zastanawiałem się chwilę, aż w końcu zaryzykowałem i zadałem pytanie. Może tym razem usłyszę jej głos...? - Wiesz z jakimi Klanami dzielimy las, Słoneczna Łapo?