Trening Księżycowej Łapy

[Nadpływająca Ławica]

Nie uderzyła zbyt mocno, a potem znów poczuła jak ją ciągnie. Dość tego. Koniec walki! Postanowiła zrobić jeden dość mocny ruch, który miał dużą szansę na niepowodzenie, ale bez ryzyka nie ma autorytetów. Mianowicie chciała mocno odbić się od ziemi w jego kierunku, wlecieć w niego grzbietem i by oboje polecieli na ziemię. On ją puści, może obiją się oboje, ale przynajmniej będzie wolna.

[roll=1d10+2]

Oboje upadli na ziemię, ucho zostało puszczone, ale jeszcze czuła jak pulsuje. Księżycowa Łapa poleciał na ziemię pod jej ciężarem, ale ona poczuła ból równie mocno, bo jego kości wbiły jej się w tułów. - Starczy. - Mruknęła i wstała, otrzepując się. Polizała łapę i przeleciała po uchu, jakby to miało pomóc, ale jednak nic nie dało, więc odpuściła. Zaczekała aż Noc też się ogarnie, wstanie i usiądzie. Kotka sapała, to był nawet dobry sparing tak w zasadzie??