Trening Księżycowej Łapy

[Nadpływająca Ławica]

- Dobrze. Będę mówić konkrety. - Chciał posłuchać? Nie wierzyła. Wystarczyło skopać mu zadek i nagle stał się łagodniejszy? Magia! Każdy dzień teraz powinni zaczynać od sparingu. Słyszała kiedyś, że gromiacy sobie na dzień dobry obijają pyski. Tutaj mogliby wprowadzić to samo, na pewno atmosfera byłaby lepsza!
- W walce, gdzie możesz stracić życie, ważna jest pozycja. Powinieneś stać twardo na ziemi, z ugiętymi łapami i pochylać głowę, aby ochronić gardło. Pies czy lis mogłyby chcieć doskoczyć do niego i cię w nie zagryźć. - Zostawiła chwilę przerwy i kiwnęła głową, że idzie z tematem dalej. - Należy też celować w czułe punkty - uszy, oczy, nos, szyja, brzuch. Ja zrobiłam błąd, bo odsłoniłam gardło i mnie w nie trafiłeś. Tak samo dałam ci się złapać za ucho - to też był błąd. Ty natomiast, tutaj już kolejna sprawa, dałeś się oślepić. I to właśnie też należy wykorzystywać. Czyli oślepiać czym się da - piaskiem, ziemią, śniegiem, wodą, słońcem. - Wskazała swoje błędy, bo nie była nieomylna i idealna, a także jego. Nie, żeby mu nagadać, tylko pokazać, że ich walka nie była idealna. Ona trochę była zdziwiona nagłym ruchem terminatora, ale nie powinna się była usprawiedliwiać, więc tego nie zrobiła. - Dobrym ruchem jest też pociągnięcie za ogon. Możesz wtedy zdezorientować przeciwnika. Dobrze jest też korzystać ze swoich zalet - ty jesteś niższy, więc miałbyś łatwiejszy dostęp do brzucha przeciwnika. Ja jestem wyższa, więc miałabym łatwiejszy dostęp do karku. Warto myśleć pod tym kątem. - I skończyła, wykładając mu wszystko co istotne. Miała nadzieję, że nie pójdzie w trakcie, bo naprawdę to, co mu mówiła, było istotne!