Trening Księżycowej Łapy

[Nadpływająca Ławica]

- Gryzonie się bardzo dobrze wspinają, mają pazury, które wbijają w podłoże. Wespną się po każdej dziurze, jaką zrobisz... musiałbyś złapać... może jaszczurkę? Albo żabę? - Nie widział pewnie jeszcze nigdy uciekającej myszy, wiewiórki czy badylarki, która nagle stawała się mistrzem przemieszczania w tempie geparda. - Patykami mógłbyś taką dziurę obłożyć, ale jak ktoś do niej wpadnie i sobie coś zrobi, to będą kłopoty. Zresztą nie chcesz nikogo krzywdzić. To każdemu byś musiał powiedzieć, że pod tymi patykami jest dziura. - I to nie był problem o tym powiedzieć, tylko to podkreśliła. Naprawdę starała się wejść jakoś w tą możliwość posiadania zwierza i odpowiadać mu całkowicie poważnie, ale czuła, że ten temat jest idiotyczny. Co za mysi móżdżek wymyśla sobie trzymanie zwierzątka? - A po co ci takie własne zwierzę? - Jeśli to było z czystej ciekawości, to liczyła na to, że mu się ta ciekawość szybko wypali.

Po skończonym temacie przeszła do reszty treningu. Chociaż próbowała unikać tego słowa, żeby nie triggerować młodych uszu. - To jest właśnie Koci Grzbiet. Da się tutaj złapać różny rodzaj zwierzyny, blisko nas jest Mszar, który ma więcej drzew i Ptasie Krzewy, które mają dużo bylin i krzaków, to w tamtą stronę - Wskazała łapa, a potem odwróciła się w drugą. - A tam jest Makowa Polanka. Dość płaski teren tak jak tutaj. - Przysiadła chwilowo na śniegu. - Więc tak jak mówiłam - dziś polowanie. Możesz spróbować tutaj na Kocich Grzbietach albo którymś z tamtych miejsc złapać zwierzynę. - Spojrzała na niego. - Umówimy się na trzy sztuki?