Trening Księżycowej Łapy

[Nadpływająca Ławica]

Jego rozmyślanie nad tym, czy uda mu się złapać kolejną zwierzynę było logiczne, ale warto było mieć wiarę w siebie. W końcu wojownikom również raz idzie lepiej, raz gorzej, prawda? Tymczasem - mógł iść przed siebie, ale nie widział narazie nic. Była cisza i długo nic, poza bielą i leciutkim wiaterkiem. I wtedy mógł usłyszeć piski. A piski dobiegały gdzieś od strony prawego ucha, zza zasp.