Wysokie Paprocie

[Ważkowe Wybrzeże]

  Dorosły. Bez czekającej na niego kocicy. I bez zainteresowania nią. Trochę zabolało, ale nie zamierzała po tego po sobie pokazać w żaden sposób. To byłoby poniżej jakiejkolwiek godności.
  - Miło poznać - odpowiedziała tylko uprzejmie. - Może się jeszcze kiedyś zobaczymy, tymczasem muszę lecieć do moich klanowych obowiązków. Lepiej nie kręć się za bardzo przy granicy, bo generalnie takich jak wy powinniśmy przeganiać. Dużo Rzeczniaków jest miła ale wiesz, nie wszyscy - rzuciła jeszcze, odwróciła się i odeszła, nie patrząc już na kocura.
  A zapowiadało się dużo fajniej...

/zt