Trawiaste Grzbiety - zachód

[Wronia Pamięć]

Zjeżyła momentalnie sierść, gdy tylko do jej uszu doszedł odgłos trzepotu skrzydeł. Była uważna, nawet nie odpływała myślami, gdyż była świadoma możliwych zagrożeń, a jednak dała się podejść. Na szczęście jak się odwróciła, to jej oczom ukazała się... kruk. Chyba niezbyt zadowolony z tego, że dymna tu przebywała. Ciężko stwierdzić, nie posługiwała się ptasim językiem, nawet jeżeli jej imię powinno sugerować inaczej. Szybko futro kotki wróciło do normalności, a na jej pysku zagościł grymas. Przede wszystkim złość na siebie, że nie zauważyła czarnego towarzysza wcześniej, przecież miała bardzo dobre zmysły i to ona wytropiła każde ślady drapieżników jak uciekli. Jak mogła to tego dopuścić, że ptaszysko ją zaskoczyło. Fart. Tamten po prostu miał zwykłe szczęście, nic więcej.

Ostatecznie więc podniosła tylko brew, patrząc jak kruk się puszy. Walka to ostatnia rzecz, jaką Wrona chciała, więc postanowiła ruszyć dalej przed siebie. Niech ten tu będzie, może nawet jej towarzyszyć, było w sumie to obojętne terminatorce medyka, ona miała inne rzeczy na głowie; czyli zioła. Próbowała dalej wytropić jakieś roślinki, które mogłaby kojarzyć albo i nie, a przy okazji też była bardziej zaalarmowana niż wcześniej. Może nie pokazywała tego po sobie, nie po minie przynajmniej, ale uważnie rozglądała się na boki na wszelki wypadek.