Puste Drzewo

[Byczek]

No i pięknie – najpierw jeden epicko poleciał w krzaki, a zaraz po tym następny nabił się na gałąź. Szczurze piski były jak miód dla jego uszu! Nawet sam oberwał, że aż krew trysnęła! Właśnie takich emocji oczekiwał; a nie dały mu tego ani lis, ani kuna.
Byczek odwrócił się tym razem w stronę szczura, który majstrował mu przy nadgarstku. Chciał złapać go w zęby i machnąć tak głową, żeby i on pofrunął gdzieś daleko, najlepiej również nabity. Jednocześnie machnął na oślep łapą na szczura przy łokciu, chcąc zadrapać go pazurami.