Trening Wróblowej Łapy

[Wróblowa Łapa]

…i myślał o tym, żeby się za czymś schować. Tylko ptak odleciał, zanim popatrzył! Poza tym obniżył też łeb i...
Z rozmyślań o tym, gdzie mógł popełnić błąd (a może wcale go nie popełnił? Może po prostu miał od początku rację i nie nadawał się do polowania na niektóre piszczki?) wyrwał go malujący się na rozmokłej ziemi obraz. Podłużne i maleńkie odciski łapek, rozmieszczone były w niewielkiej odległości od siebie. Zanim zdążył się zastanowić do jakiego gryzonia mogły należeć, niesiony z wiatrem zapach zdradził mu w którą stronę powinien patrzeć, żeby dostrzec szczura.
Zniżył łapy, przenosząc ciężar ciała na te tylne. W końcu pamiętał, że te wyczują drgania. Jednocześnie zrównał łeb z tułowiem, zerkając co jakiś czas na podłoże, żeby nie zdradzić się jakimś dziwnm szelestem. No i zaczął zbliżać się powolutku, po cichutku do zwierzątka.