Zajęcze Zioła

[Mrówczy Szlak]

  Uśmiechała się szeroko, kompletnie nieświadoma emocji kłębiących się po drugiej stronie rzeki. Może gdyby siedziała po tej samej stronie wyczułaby aurę emanującą od kotki, a tak... tak skupiła się na przywitaniu wojowniczki, i na tym, że postanowiła skrócić jej imię do mrówczego członu. Niech będzie.
  — No, nie musi być teraz! Jeśli jesteś na patrolu to może poczekać. — Ciężkie życie wojownika! Wyszczerzyła się do kotki i usiadłaby na brzegu, gdyby nie ryzykowała zamoczenia tyłka. Ostatnim razem cała była mokra, nie może tak zaczynać się moczyć przedwcześnie, oczywiście. No chyba, że Ławica miała ważniejsze rzeczy do roboty, jak to patrolowanie granic... to wtedy już w ogóle głupio było by się tak moczyć solo, no! — Ostatnio spotkałam tu twojego brata. Chyba trochę go wystraszyłam zdolnościami walki wichrowych matek.