Trening Wróblowej Łapy

[Wróblowa Łapa]

Udało się! Pazury przebiły się przez twardą skórę, a widząc jak zwierzątko zaczyna wierzgać pod łapami, Wróbelek instynktownie schylił się, żeby zębami ukręcić mu kark i tym samym ukrucić cierpień. Praktycznie w tym samym momencie dobiegło do wołanie rudego wojownika.
Uśmiech i radość Roześmianego Wąsa były zaraźliwe. Wróbelek bowiem nie zastanowił się nawet czy powinien być za co chwalony, skoro potrzebował tylu podejść, tylko sam zaśmiał się, czując dumny z siebie samego.
- Wszystko jasne! - Zawołał dziarsko, faktycznie kierując ciężki krok w wskazanym przez mistrza kierunku. Piszczkę zostawił z nim, rozglądając się i nasłuchując za kolejną zwierzyną, czując się tym razem zdecydowanie pewniejszy samego siebie.