Obróciła się nagle głową w dół i patrząc, że nie była wcale wysoko nad ziemią, po prostu zeskoczyła. Wypluła przy tym rudą sierść spomiędzy zębów i chwilę jeszcze wypatrywała gryzonia wyżej w gałęziach. Jeden zero dla wiewiórki. Trudno, Krokusowy Pląs nie była typem kota, który szybko się zraża i rezygnuje z polowania z powodu jednej niezłapanej zdobyczy.
Wzruszyła ramionami - bo nic innego jej nie zostało w tej sytuacji - i ruszyła dalej.
Malutka, prawie cała pokryta białą sierścią kotka. Rude, klasycznie pręgowane plamki pojawiają się na ogonie, dwie na grzbiecie i na twarzy. Pyszczek kotki ma delikatne rysy z wybijającym się różowym noskiem i szaro-niebieskimi oczkami.
Nieśmiała, lecz rozbrykana i pełna zabawy kotka. Przy pierwszym poznaniu atakuje obcego barierą nieśmiałości, lecz podczas przyjemnej rozmowy można się łatwo przez nią przebić. Chciałaby sprawić jak najlepsze wrażenie i jeżeli ktoś nie polubi kotki lub ją skrytykuje, to szuka winy tylko i wyłącznie u siebie. Choć czasem to również jej wina. Często się zamyśli, przejęzyczy, czy wywoła niezręczną ciszę, nie wiedząc jak kontynuować rozmowę. Mimo to stara się nie zamknąć i poznać kogoś innego niż tylko rodzinę!
Coś Gwiezdni dzisiaj nie traktowali kotki łagodnie. Pierw wiewiórka, a teraz... No teraz nic. Na Mszarze zapanowała cisza. Nawet wiatr nie szumiał. Choć gdyby się wsłuchała wyjątkowo mocno, to może byłaby w stanie usłyszeć odległe śpiewy pierwszych ptaków w tym sezonie... Ach, wiosna.
Uszy Krokus poruszały się niczym radar, wyłapując każdy najdrobniejszy dźwięk. Uśmiechała się sama do siebie słysząc odległą ptasią pieśń; uwielbiała wiosnę. Znaczy się, porę nowych liści. Uwielbiała, gdy robiło się ciepło, gdy kwiaty kwitły, ptaki śpiewały. Spróbowała naśladować śpiew który usłyszała z oddali, gwiżdżąc pod nosem.
Och, no tak, polowała. Po krótkiej przerwie na zanucenie niekoniecznie udaną melodii, Krokus potrząsnęła głową, przypominając sobie, po co tutaj jest. Skupienie. Szukała zwierzyny.
Malutka, prawie cała pokryta białą sierścią kotka. Rude, klasycznie pręgowane plamki pojawiają się na ogonie, dwie na grzbiecie i na twarzy. Pyszczek kotki ma delikatne rysy z wybijającym się różowym noskiem i szaro-niebieskimi oczkami.
Nieśmiała, lecz rozbrykana i pełna zabawy kotka. Przy pierwszym poznaniu atakuje obcego barierą nieśmiałości, lecz podczas przyjemnej rozmowy można się łatwo przez nią przebić. Chciałaby sprawić jak najlepsze wrażenie i jeżeli ktoś nie polubi kotki lub ją skrytykuje, to szuka winy tylko i wyłącznie u siebie. Choć czasem to również jej wina. Często się zamyśli, przejęzyczy, czy wywoła niezręczną ciszę, nie wiedząc jak kontynuować rozmowę. Mimo to stara się nie zamknąć i poznać kogoś innego niż tylko rodzinę!
Pechowa passa się nie kończyła. Ptaki może były umileniem w podróży, ale jednak nawet i one znajdowały się zbyt daleko by pomyśleć o złapaniu ich. W okolicy dalej panowała cisza, zero zapachów, czy chociażby ruchu jakichś piszczków wśród traw. Kotka niczego nie wyłapała, aż nie było za późno. Pchnięcie w bok, świat odwrócił się do góry nogami, a nad nią znalazł się lis. Spory lis, a nie jakiś młodzik. Nim zdążyła jakkolwiek zareagować jego kły brutalnie wbiły się w przednią prawą łapę kotki i bez problemu skubnęły sobie kawałek jej skóry.
Krokusowy Pląs - lvl: 3 | S: 8 | Zr: 15 | Sz: 5 | Zm: 5 | HP: 70-15=55 (70) | W: 44 (50) • rana 2 stopnia: wyrwany spory płat skóry z prawej przedniej łapy, krwawi, -3hp w następnej turze, -2hp do końca walki
Była w takim szoku, że przez chwilę nawet nie zarejestrowała, co się wydarzyło. Nigdy wcześniej w swoim życiu nie walczyła z drapieżnikiem tak... tak na serio. Nigdy w życiu nie otrzymała jakichkolwiek poważniejszych obrażeń od kogokolwiek. Na to, że nagle czyjeś kły szarpnęły jej łapę zareagowała wysokim, przeraźliwym jazgotem.
Lis. Lis. To był lis, ogromny, wściekły lis, a Krokus znalazła się pod nim. Zerwał jej skórę z łapy, ale przez adrenalinę która teraz krążyła w jej żyłach, Krokus jeszcze nie poczuła bólu. Serce jej waliło jak oszalałe... zareagowała impulsywnie i instynktownie.
Skoro lis wisiał nad nią, spróbowała tylnymi łapami kopnąć go w brzuch i odepchnąć od siebie, jednocześnie rozrywając miękką skórę na podbrzuszu pazurami.
niska, pulchna kotka; biała w czekoladowe plamy, ogon czekoladowy z białą końcówką, pysk w większości czekoladowy, krótkie futro, oczy żółte
Cicha,społecznie niezręczna, skromna i łagodna kotka. Słodka, nieco zbyt naiwna. Niepewna siebie, wrażliwa i łatwa do zmanipulownia. Nie jest głupia, poziom inteligencji ma przeciętny, po prostu nie potrafi mówić “nie”, ani póki co wyrażać swojego zdania.
Chaotyczna Łapa (KW), Topik (KR)
Panika. W Płochym Świetliku panika wzrosła tak szybko, że zakręciło jej się w głowie. Z spokojnego spaceru do panicznego biegu przyspieszyła tak gwałtownie, że tylne nogi szarpnęły bólem w proteście.
Krew. Krew jej ukochanej partnerki, ogromne lisie cielsko nad nią, gorąco rozlewające się po całym ciele, ale przede wszystkim ogromny strach. Nie przed lisem, co zaskakujące, a przede wszystkim o nią.
- KROKUS! - wrzasnęła jej imię, by dodać sobie odwagi i by dać znać kotce, że jest na miejscu, że nie musi się już martwić, że pomoc przybyła na miejsce. Nie wiedziała, czy będą w stanie zabić go we dwie. Lis był naprawdę wielki, Świetlik nie widziała dotąd większego.
Zrobiła jeszcze kilka długich skoków w jego stronę i wybiła się z tylnych łap, by wskoczyć mu na grzbiet i zwrócić na siebie uwagę zwierzaka. Starała się nie myśleć o poszarpanej ranie, którą widziała na łapie Krokusowego Pląsu. Nie myśleć. Miała zamiar wbić mocno zęby w kark zwierzęcia i gwałtownie szarpnąć.
Malutka, prawie cała pokryta białą sierścią kotka. Rude, klasycznie pręgowane plamki pojawiają się na ogonie, dwie na grzbiecie i na twarzy. Pyszczek kotki ma delikatne rysy z wybijającym się różowym noskiem i szaro-niebieskimi oczkami.
Nieśmiała, lecz rozbrykana i pełna zabawy kotka. Przy pierwszym poznaniu atakuje obcego barierą nieśmiałości, lecz podczas przyjemnej rozmowy można się łatwo przez nią przebić. Chciałaby sprawić jak najlepsze wrażenie i jeżeli ktoś nie polubi kotki lub ją skrytykuje, to szuka winy tylko i wyłącznie u siebie. Choć czasem to również jej wina. Często się zamyśli, przejęzyczy, czy wywoła niezręczną ciszę, nie wiedząc jak kontynuować rozmowę. Mimo to stara się nie zamknąć i poznać kogoś innego niż tylko rodzinę!
Atak Krokus > krytyczny! > 9hp Atak Świetlik > krytyczny! > 8hp Atak Lisa na Świetlik > nieudany Atak Lisa (na ślepo) > słaby > 4hp
Ach, sytuacja wyglądała tragicznie, ale całe szczęście przybyło wsparcie! Wciąż było trochę tragicznie, ale przynajmniej teraz istniała jakaś realna szansa na pokonanie tego typa. Świetlik pięknie wykorzystała skupienie lisa na czekoladowej i znalazła się na grzbiecie rudzielca. Jego kark okazał się jednak jakiś taki strasznie twardy, bo kotka może i wbiła kły, ale wielkiej rany na grzbiecie typa no nie zostawiła. Krokus też się udało, pazury przecięły brzuch drapieżnika, ale też nie zbyt głęboko. Jeśli kotki chciały wyjść z Mszaru całe i zdrowe, musiały się postarać bardziej.
Rudzielec też wypadało by spiął cztery litery, bo gdy tylko poczuł jak coś wskakuje mu na grzbiet, to zaczął jak wariat się wierzgać, chcąc zrzucić z siebie Świetlik, ale bezskutecznie. Przy okazji zlazł z Krokus, aleee podczas tego skakania nadepnął wojowniczce na brzuch, auć.
Krokusowy Pląs - lvl: 3 | S: 8 | Zr: 15 | Sz: 5 | Zm: 5 | HP: 55-4-3=48 (70) | W: 44-2=42 (50) • rana 2 stopnia: wyrwany spory płat skóry z prawej przedniej łapy, krwawi, -2hp do końca walki • rana 0 stopnia: siniak na brzuchu
przerzuty w walce: 2/2
Dorosły Lis - S: 17 | Zr: 10(12) | Sz: 10(12) | Zm: 9 | HP: 80-9-8=64 (80) | W: 61-3-1=57 (65) • rana 1 stopnia: płytkie, ale długie ślady pazurów na brzuchu, krwawi, -1hp do końca walki • rana 1 stopnia: pogryziona skóra na karku, krwawi, -1hp do końca walki
walka 1:2: ZR i SZ obniżone o 2
⋆⁺₊⋆☾⋆⁺₊⋆ I holdso manysmallregrets andwhat-ifsdown insidemy head someconfidenceit couldn't hurtme mydemeanoris oftenmisread
Całe życie przemknęło jej przed oczami przez tą krótką chwilę, gdy lis wisiał nad nią, ślinił się, warczał, z pyskiem ubabranym jej krwią. Ta chwila nie była wcale długa, ale dłużyła jej się w nieskończoność, kopniak który wykonała był jakby spowolniony... dopóki nie usłyszała głosu Świetlik. Wszystko znowu przyspieszyło, Krokus zapowietrzyła się. Adrenalina, ulga, przerażenie - wszystko na raz.
- ŚWIETLIK! - wrzasnęła w odpowiedzi, teraz dużo bardziej bojąc się o swoją partnerkę, niż o siebie. Och, co ona tutaj robiła? Nie mogła stać się jej krzywda, Krokus by sobie tego nie wybaczyła.
Pisnęła gdy lis nadepnął jej na brzuch, ale to nie było niczym w porównaniu z łapą. Stanęła w końcu na nogi, zmotywowana przybyciem swojej lubej, jednak teraz poczuła, jak bardzo uszkodzona kończyna bolała. Ale nie mogła teraz o tym myśleć, musiały walczyć, musiała pozbyć się tego lisa, och, musiała chronić Świetlik.
- W oczy, Świetlik! - rzuciła głośno, widząc, że rudzielec odwrócił się do jej partnerki. Jeśli go oślepią to będą miały większe szanse, ale w tej chwili mogła to zrobić tylko Płochy Świetlik. Krokus natomiast rzuciła się za nim, zaraz znajdując się obok rudego boku - kłami chciała chwycić go za bok szyi i szarpnąć, ściągnąć go na ziemię i jak najbardziej uszkodzić.
niska, pulchna kotka; biała w czekoladowe plamy, ogon czekoladowy z białą końcówką, pysk w większości czekoladowy, krótkie futro, oczy żółte
Cicha,społecznie niezręczna, skromna i łagodna kotka. Słodka, nieco zbyt naiwna. Niepewna siebie, wrażliwa i łatwa do zmanipulownia. Nie jest głupia, poziom inteligencji ma przeciętny, po prostu nie potrafi mówić “nie”, ani póki co wyrażać swojego zdania.
Chaotyczna Łapa (KW), Topik (KR)
Ulżyło jej, że na ten moment lis nie zrobił jeszcze większej krzywdy Krokus. Miały szansę wyjść z tego cało! Mimo tego poziom jej strachu jeszcze nie opadł. Adrenalina krążyła w jej żyłach, umysł pracował na wysokich obrotach.
Ma spróbować go oślepić? Dobrze ale żeby to zrobić, będzie musiała z niego zeskoczyć. Tak też zrobiła, wykorzystując możliwość odbicia się od niego, wylądowała na czterech łapach. Zagarnęła łapą piach, śnieg, czy cokolwiek innego leżało na ziemi i spróbowała rzucić w pysk zwierzęcia, celując w oczy, tak jak zakomenderowała przed chwilą Krokusowy Pląs.
Moment później, drugą łapą z wysuniętymi pazurami wycelowała w nos lisa, by mieć szansę go poharatać. Włożyła w ten cios cały gniew na rude zwierzę. Zranił jej ukochaną partnerkę i chciała, żeby za to zapłacił. Najwyższą cenę.
Malutka, prawie cała pokryta białą sierścią kotka. Rude, klasycznie pręgowane plamki pojawiają się na ogonie, dwie na grzbiecie i na twarzy. Pyszczek kotki ma delikatne rysy z wybijającym się różowym noskiem i szaro-niebieskimi oczkami.
Nieśmiała, lecz rozbrykana i pełna zabawy kotka. Przy pierwszym poznaniu atakuje obcego barierą nieśmiałości, lecz podczas przyjemnej rozmowy można się łatwo przez nią przebić. Chciałaby sprawić jak najlepsze wrażenie i jeżeli ktoś nie polubi kotki lub ją skrytykuje, to szuka winy tylko i wyłącznie u siebie. Choć czasem to również jej wina. Często się zamyśli, przejęzyczy, czy wywoła niezręczną ciszę, nie wiedząc jak kontynuować rozmowę. Mimo to stara się nie zamknąć i poznać kogoś innego niż tylko rodzinę!
Atak Krokus > krytyczny! > 3hp Atak Świetlik > słaby > 3hp Oślepienie Lisa przez Świetlik > udane na 2 tury Atak Lisa na Świetlik > nieudany Atak Lisa (na ślepo na Krokus) > udany > 6hp
No w tej turze to nikt się nie popisał. Krokus była jedynie w stanie wyrwać kłaczek z szyi przeciwnika. Ajj, słabo. Świetlik poszło trochę lepiej, trochę. Kotka zgrabnie wylądowała na ziemi i ziemią wycelowała idealnie w oczy rudzielca. Ten pisnął zdenerwowany i zaczął trzepać głową, próbując się go pozbyć. Nie zraziło to jednak Świetlik i ta teoretycznie trafiła w nos przeciwnika, ale nawet krwawiącej ranki z tego nie będzie. Jedynie trochę piekące zadrapanie.
Lis w sumie też się nie popisał, chciał w zemście odgryźć Świetlik najlepiej całą twarz, alee jakoś tak źle wymierzył odległość i jedynie kłapnął głośno pyskiem, dosłownie o włos od jej noska. Spróbował też ugryźć Krokus i o dziwo się to mu lepiej udało! Znów było o włos od poważnej rany, ale też nie było idealnie, bo ucierpiały piękne kłaczki z jej kryzy. Zemsta za jego rude futerko!
Krokusowy Pląs - lvl: 3 | S: 8 | Zr: 15 | Sz: 5 | Zm: 5 | HP: 48-6-2=40 (70) | W: 42-3=39 (50) • rana 2 stopnia: wyrwany spory płat skóry z prawej przedniej łapy, krwawi, -2hp do końca walki • rana 0 stopnia: siniak na brzuchu • rana 0 stopnia: wyrwana sierść z kryzy
przerzuty w walce: 2/2
Dorosły Lis - S: 17 | Zr: 10(12) | Sz: 10(12) | Zm: 9 | HP: 64-3-3-1-1=56 (80) | W: 57-3-2=52 (65) • rana 1 stopnia: płytkie, ale długie ślady pazurów na brzuchu, krwawi, -1hp do końca walki • rana 1 stopnia: pogryziona skóra na karku, krwawi, -1hp do końca walki • rana 0 stopnia: wyrwana kępa futra z szyi • rana 0 stopnia: zadrapany nosek
piach w oczach: celność obniżona o 2 na 2 następne tury
walka 1:2: ZR i SZ obniżone o 2
⋆⁺₊⋆☾⋆⁺₊⋆ I holdso manysmallregrets andwhat-ifsdown insidemy head someconfidenceit couldn't hurtme mydemeanoris oftenmisread
Cóż, jedna dobra rzecz w tej sytuacji była taka, że lis był zdezorientowany. Dostał piachem w oczy, to na pewno trochę im pomoże, chociaż na chwilę.
Krokus cała się zjeżyła w momencie w którym szczęki rudzielca kłapnęły tak blisko jej szyi. Serce jej waliło - była przerażona, ale musiała walczyć, musiały walczyć obie ze Świetlik. Wrócą do domu w jednym kawałku i jeszcze kiedyś będą się z tego śmiać.
Zamachnęła się łapą uzbrojoną w pazury prosto w lisi pysk, chcąc poprawić to, co zaczęła jej partnerka. Piach w oczy to dobry start, ale gdyby oślepiły kundla raz a dobrze, wtedy miałyby zdecydowaną przewagę.
niska, pulchna kotka; biała w czekoladowe plamy, ogon czekoladowy z białą końcówką, pysk w większości czekoladowy, krótkie futro, oczy żółte
Cicha,społecznie niezręczna, skromna i łagodna kotka. Słodka, nieco zbyt naiwna. Niepewna siebie, wrażliwa i łatwa do zmanipulownia. Nie jest głupia, poziom inteligencji ma przeciętny, po prostu nie potrafi mówić “nie”, ani póki co wyrażać swojego zdania.
Chaotyczna Łapa (KW), Topik (KR)
Całe życie przeleciało jej przed oczami, kiedy o włos ominął ją pysk lisa. Widziała każdą kępkę sierści na jego mordzie, poczuła smród woniejący z wnętrza jego gardzieli. Dokładnie zobaczyła kolor jego ślepi i przez chwilę miała ochotę uciec. Przed rozpoczęciem ich związku, pewnie tak by zrobiła. Płocha Łapa pewnie by uciekła, podkuliła ogon i z piskiem zwiała.
Płochy Świetlik była inna. Bała się, ale stawiała czoło strachowi.
Każda chwila walki była wypełniona obawami biało-czekoladowej kotki o życie i zdrowie jej partnerki. Dzięki temu walczyła z lisem znacznie bardziej zawzięcie i zapamiętale. Nie pozwoli mu odejść żywo z tego miejsca. Już była tego pewna.
Manewr z oślepieniem najwyraźniej się udał i nie zamierzała pozwolić, by wzrok mu wrócił, dlatego powtórzyła to, co już raz się udało. Jeszcze raz zagarnęła ziemię i machnęła nią w twarz lisa. Widziała kątem oka, że Krokus robi to samo ale nie zmieniła zdania. Lepiej dwie garści piachu w oczach lisa niż żadnej.
Nie poprzestała jednak na tym i skoczyła w stronę szyi zwierzęcia, by zatopić w niej zęby.
Malutka, prawie cała pokryta białą sierścią kotka. Rude, klasycznie pręgowane plamki pojawiają się na ogonie, dwie na grzbiecie i na twarzy. Pyszczek kotki ma delikatne rysy z wybijającym się różowym noskiem i szaro-niebieskimi oczkami.
Nieśmiała, lecz rozbrykana i pełna zabawy kotka. Przy pierwszym poznaniu atakuje obcego barierą nieśmiałości, lecz podczas przyjemnej rozmowy można się łatwo przez nią przebić. Chciałaby sprawić jak najlepsze wrażenie i jeżeli ktoś nie polubi kotki lub ją skrytykuje, to szuka winy tylko i wyłącznie u siebie. Choć czasem to również jej wina. Często się zamyśli, przejęzyczy, czy wywoła niezręczną ciszę, nie wiedząc jak kontynuować rozmowę. Mimo to stara się nie zamknąć i poznać kogoś innego niż tylko rodzinę!
Atak Krokus > krytyczny! > 1hp Atak Świetlik > krytyczny! > 9hp Oślepienie Lisa przez Świetlik > udane na 1 turę Atak Lisa na Krokus > słaby > 4hp Atak Lisa (na ślepo) > nieudany
W tej rundzie zdecydowanie Świetlik zabłysnęła. Mimo stresu strachu i innych szalejących emocji kotka była w stanie rzucić ponownie piachem w oczy lisa... Trafiła, ale ten już był ślepy, więc wiele to nie zmieniło. O wiele bardziej spektakularny był atak na szyję lisa. Kły bez problemu przebiły miękką skórę, choć znowu, pewnie nie tak głęboko, jak wojowniczka na to liczyła. Krokus natomiast... Krokus się starała i to się liczyło. Nie wyszło jej tak dobrze, jak partnerce, zarysowała jedynie pysk rudzielca, ale przyjęła kolejny cios, przez co jej dama dalej nie zdobyła nawet najmniejszej rany. A może to po prostu fart? Tak czy siak, rudzielec znów kłapnął pyskiem i znów wyrwał kłaczek z jej futerka. Przy okazji spróbował jeszcze kopnąć Świetlik, ale no, spudłował fatalnie.
Krokusowy Pląs - lvl: 3 | S: 8 | Zr: 15 | Sz: 5 | Zm: 5 | HP: 40-2-4=34 (70) | W: 39-2=37 (50) • rana 2 stopnia: wyrwany spory płat skóry z prawej przedniej łapy, krwawi, -2hp do końca walki • rana 0 stopnia: siniak na brzuchu • rana 0 stopnia: wyrwana sierść z kryzy • rana 0 stopnia: wyrwany kłak z karku
spadek HP do 1/2: od następnej tury statystyki obniżone o 1/4
przerzuty w walce: 2/2
Płochy Świetlik - lvl: 3 | S: 8 | Zr: 11 | Sz: 9 | Zm: 5 | HP: 80 | W: 29-2-2=26 (40)
spadek W do 1/3: od następnej tury celność obniżona o 1
przerzuty w walce: 2/2
Dorosły Lis - S: 17 | Zr: 10(12) | Sz: 10(12) | Zm: 9 | HP: 56-9-1-1-1=44 (80) | W: 52-3-2=47 (65) • rana 1 stopnia: płytkie, ale długie ślady pazurów na brzuchu, krwawi, -1hp do końca walki • rana 1 stopnia: pogryziona skóra na karku, krwawi, -1hp do końca walki • rana 1 stopnia: ślady kłów na szyi, krwawi, -1hp do końca walki • rana 0 stopnia: wyrwana kępa futra z szyi • rana 0 stopnia: zadrapany nosek • rana 0 stopnia: zadrapanie na pysku
piach w oczach: celność obniżona o 2 w tej i następnej turze
walka 1:2: ZR i SZ obniżone o 2
⋆⁺₊⋆☾⋆⁺₊⋆ I holdso manysmallregrets andwhat-ifsdown insidemy head someconfidenceit couldn't hurtme mydemeanoris oftenmisread
niska, pulchna kotka; biała w czekoladowe plamy, ogon czekoladowy z białą końcówką, pysk w większości czekoladowy, krótkie futro, oczy żółte
Cicha,społecznie niezręczna, skromna i łagodna kotka. Słodka, nieco zbyt naiwna. Niepewna siebie, wrażliwa i łatwa do zmanipulownia. Nie jest głupia, poziom inteligencji ma przeciętny, po prostu nie potrafi mówić “nie”, ani póki co wyrażać swojego zdania.
Chaotyczna Łapa (KW), Topik (KR)
Całkiem nieźle sobie radziła w tej walce, jednak ledwie to rejestrowała. Kiedy tylko mogła, spoglądała na Krokus, by upewnić się, że kotka stoi na łapach i wygląda nie najgorzej. Krew z jej łapy wciąż ciekła na ziemię, a nawet nie będąc medykiem, można było wiedzieć, że utrata zbyt dużej jej ilości mogła oznaczać śmierć.
Kolejny raz rzuciła piachem w pysk lisa, by nie tracić tego efektu, który dawało im jego lekkie oszołomienie.
- Zostaw ją ty kupo kłaków. TU JESTEM - wrzasnęła świadoma, że zwierzak nie jest w stanie jej zrozumieć. Liczyła jednak, że bydle zostawi Krokus i chociaż na chwilę skupi się na niej samej. Kudłata wojowniczka już dość oberwała.
Córka Czereśni ponowiła próbę poharatania nosa rudego przeciwnika. Wycelowała i machnęła mocno łapą w jego stronę, by możliwie jak najbardziej zabolało.
Nie trafiła tak celnie, jak by tego chciała, ale w tej walce liczyło się każde zadrapanie, nieważne, jak lekkie i powierzchowne - jakiekolwiek obrażenia zadane lisowi były krokiem w dobrą stronę. Z każdym kolejnym krokiem obolała łapa zaczynała Krokus coraz bardziej doskwierać, ale adrenalina robiła swoje i nie pozwalała jej w pełni tego bólu zarejestrować i płakać z jego powodu.
Skoro jej luba skupiła na sobie uwagę lisa i celowała w pysk, Krokus zajęła się tyłem rudego zwierza. Rzuciła się z kłami ku jednej z tylnych łap, chcąc pochwycić w szczęki lisią kończynę i szarpnąć tak mocno, jak fizycznie była w stanie. Najlepiej zerwać ścięgno.
