Trening Łosiej Łapy

[Piołunowy Pazur]

Gdybym przywiązywał większą wagę do samego konceptu treningu - czy to własnego, czy też tego prowadzonego przeze mnie - to może bym jakoś planował takie rzeczy. Z wyprzedzeniem rozważyłbym, od czego zacząć, jak zacząć, co danego młodzika będzie interesowało. Prawda jednak wyglądała tak, że poprzedni dzień spędziłem na obijaniu się po kątach obozu, tak samo jak większość dzisiejszego poranka. Zjadłem dobre śniadanie, nie zamartwiałem się, a nawet próbowałem pozytywnie nastawić się do całej tej sytuacji. Łosia Łapa nie był dzieckiem Śnieżnego Płatku i generalnie tyle powinno nam do szczęścia wystarczyć.
Przysiadłem przy wyjściu z obozu odrobinę wcześniej niż górowanie słońca, wyjątkowo postanawiając nie spóźnić się na moment, który przecież sam wyznaczyłem. I czekałem. Nie pozostało mi przecież wiele innego.