Trening Kicającej Łapy

[Sosnowy Szmer]

Jak Sosna mówiła, tak zrobiła. Po ceremonii poszła na trening z rudasem, wróciła zmęczona po wsze czasy jego głupotą, zjadła coś i poszła spać. Prawie by się nie obudziła, gdyby Czarny Koń nie wstawała. Matka, jak zwykle dużo gada i głośno, ehh... No cóż, szylkretka czmychnęła szybko, wychodząc z legowiska wojowników. Wzięła na szybko mysz ze stosu, pochłonęła za jednym zamachem i poszła czekać przy wyjściu z obozu Klanu Wichru na Kicającą Łapę.

[Kicająca Króliczka]

Zgodnie z poleceniem swojej mistrzyni wstała wcześnie i po porannej toalecie oraz szybkim posiłku ruszyła na miejsce spotkania.
- Dzień dobry Sosnowy Szmerze. – przywitała kotkę z uprzejmym uśmiechem, podchodząc do niej i spoglądając na nią z zaciekawieniem. - Jestem gotowa, co będziemy dzisiaj robić? – zagadnęła od razu, mając nadzieję że wojowniczka ma już jakiś pomysł na ten dzień. A w sumie nawet jakby nie miała to nic nie szkodzi, było przecież mnóstwo rozmaitych rzeczy, którymi można się zająć. Kicuni pasowała właściwie każda z nich, bo jako przyszła wojowniczka jakby nie patrzeć i tak powinna umieć to wszystko. Nie siadała, stała naprzeciwko Sosny wiedząc że na trening wyruszą poza obóz bo przecież wypada, aby poznała miejsce szkoleń i wichrowe tereny w ogóle. Nastawiła uszy i czekała cierpliwie na reakcje mistrzyni.

[Sosnowy Szmer]

- Dzień dobry - kiwnęła z uśmiechem głową swojej terminatorce, po czym wstała i się rozciągnęła. Wibrysy drgnęły jej na pytanie kotki.
- Co powiesz na przechadzkę po granicach? - spytała. - Przy okazji poznałabyś punkty kodeksu - rzekła, ruszając do wyjścia. Ogonem dała znać Kicającej Łapie, że ruszają. Sosnowy Szmer nie chciała jeszcze robić praktycznego treningu, gdy rany nie zasklepią się do końca. Nie doskwierały jej tak bardzo, ale przezorny zawsze wie lepiej.

[Kicająca Króliczka]

- To świetny pomysł, oczywiście że mi pasuje. – odpowiedziała zadowolona z perspektywy przerobienia dwóch tematów równocześnie. Pewnie, że było to sporo do opanowania, ale Kicunia lubiła się uczyć i poznawać nowe rzeczy, więc dla niej to tylko lepiej. Wspaniale też, że jej mistrzyni miała dzisiaj dobry nastrój, bo to oznaczało, że im obu będzie szło znacznie lżej, niż gdyby było inaczej. Swoją drogą podziwiała wojowniczkę, bo coś tam niecoś na ceremonii zdążyła usłyszeć, że ta ma też i jakiś innych terminatorów. Jeden powierzony przez przywódcę podopieczny to zaszczyt, ale dla większej ilości to naprawdę trzeba być chyba znaczącym wojownikiem. Terminatorka ruszyła posłusznie za Sosną, rozglądając się uważnie po okolicy i starając się ją dobrze zapamiętać.

[Sosnowy Szmer]

Uśmiechnęła się na zadowolenie Kicającej Łapy.
- Dobrze, w takim razie ruszajmy najpierw na Wyjące Wzgórza. Tam od następnego razu będziemy się spotykać, więc proszę, byś zapamiętała drogę z obozu - powiedziała, ruszając na wymienione miejsce. - Masz jakieś pytania, tak przed zaczęciem treningu? - spytała, zerkając na terminatorkę.

[Kicająca Króliczka]

- Dobrze. – odparła, idąc za kotką i przyglądając się uważnie mijanej przez nie okolicy, by jak najlepiej ją zapamiętać. Zastanowiła się przez chwilę nad zadanym jej pytaniem, po czym potrząsnęła lekko głową, bo nic nie przyszło jej na myśl.
- Nie, nie mam. – odparła. Spokojnie spoglądała na Sosnę gotowa słuchać wszystkiego co kotka zechce jej przekazać i przyswoić to sobie możliwie jak najlepiej. Czasami troszkę się zamyślała, jednak trudno określić tak właściwie nad czym gdyż na jej pyszczku wciąż pozostawał ten sam spokojny wyraz. Kicunia była jednak posłuszną terminatorką, bo na każde polecenie od razu grzecznie reagowała. Mimo, że praktycznie wychowała się poza klanem potrafiła się zachowywać nadzwyczaj dobrze.

[Sosnowy Szmer]

Super. Odetchnęła głęboko. Po Roześmianej Łapie myślała, że gorzej nie będzie. I na szczęście dla Sosnowego Szmeru, nie jest.
- Dobrze to zaczniemy od łatwych punktów kodeksu, jak wiesz, długo nie było cię w klanie i twoje rodzeństwo zdążyło mieć mianowanie na terminatorów. Według kodeksu, ⁣kocię musi mieć przynajmniej sześć księżyców, by zostać terminatorem. Pamiętasz mniej więcej wszystkie klanowe rangi i za co są odpowiedzialne? - spytała, powoli wchodząc na jeden z pagórków. Zaraz będą na miejscu.

[Kicająca Króliczka]

Słysząc zadane jej pytanie skinęła lekko głową.
- Tak. Przywódca rządzi klanem, zastępca mu pomaga, medyk leczy, terminator medyka szkoli się na medyka, wojownik walczy i poluje, terminator szkoli się na wojownika, a matka opiekuje się kociętami. Natomiast starszyzna jest już za stara, a kocięta zbyt młode by wykonywać obowiązki innych rang. – odpowiedziała spokojnie. Owszem jej nieobecność w klanie była faktycznie bardzo długa, ale pamiętała dobrze to co było najważniejsze. Szła również nieśpiesznym krokiem uważnie przypatrując się mijanej właśnie przez nie okolicy. Uszy jednak miała cały czas czujnie uniesione i była gotowa słuchać dalej swojej mistrzyni.

[Sosnowy Szmer]

Uśmiechnęła się. Super, pamiętała podstawy.
- Dobrze, ruszajmy dalej. - powiedziała i skręciła w stronę Falujących Wrzosów. - Za kilka chwil będziemy na Falujących Wrzosach, Ominiemy potem Płytką Dziurę i dojdziemy w końcu do Wysokich Traw. Co do kolejnego punktu kodeksu... - odkaszlnęła. - Słowo Przywódcy jest prawem. Ma zawsze rację, dopóki nie łamie kodeksu. A Zastępca zostaje przywódcą, kiedy poprzedni przywódca umiera. Są to kolejne proste i łatwe do zapamiętania punkty, co nie?