Trening Gołębiej Łapy

[Lawendowy Kwiat]

Odpowiedź Gołębiej Łapy spowodowała, że Lawenda poczuła radość w swoim serduszku. Pojawiło się małe światełko w tunelu, że się dogadają i może zostaną przyjaciółmi? Niestety, uśmiech niebieskiego kocurka zniknął bez śladu. Przez chwilę córka Czyżyka myślała, że może nie nadążał on za jej tokiem myślenia. Jednak gdy nie padło żadne pytania i reakcja Lawenda była lekko zdezorientowana. Czy to, co mówiła było zbyt oczywiste czy może zbyt abstrakcyjne? Niebieska kotka westchnęła i uśmiechając się do Gołębia postanowiła zmienić temat.
- Zapewne słyszałeś o Pieszczochach, Samotnikach i Dwunogach? Mógłbyś mi coś o nich powiedzieć? Jak ci dobrze pójdzie to na dziś już nie będę cię męczyć pytaniami- powiedziała z entuzjazmem. Może to zachęci Gołębia do powiedzenia więcej niż jednego zdania?

[Gołębi Upadek]

A czy sprawi, że jego trening zostanie dociągnięty ku końcowi? Taką miał nadzieję. Wierząc w swoją teorię, młodzik prędko odpowiedział na zadane prze mentorkę pytanie, chcąc jedynie, by z jej ust padły słowa oznaczające zakończenie szkolenia.
- Samotnicy to w dużej mierze wygnane z klanów koty, jednak nie każdy z nich. Nie żyją oni w żadnym z nich, a zdani są tylko na siebie. Pieszczochy zaś to pupilki dwunożnych, których wolność ogranicza się na chodzeniu po wyznaczonym terenie z obrożą na szyi - miauknął z pewnością. Wiedział, co mówi - nawet jeżeli nie spotkał żadnego pieszczocha czy też samotnika w swoim życiu, był pewien o poprawności tej wypowiedzi.

[Lawendowy Kwiat]

Lawendowy Kwiat nie miała się do czego przyczepić. Mogła jeszcze dorzucić coś od siebie, ale stwierdziła, że nie ma sensu, skoro Gołębia Łapa orientuje się w tym temacie.
- Zgadza się. Wspomnę tylko jeszcze o Dwunogach. Są to istoty pozbawione futra, mają je jedynie na czubku głowy. Chodzą na dwóch łapach i potrafią rzucać dziwnymi rzeczami, które mogą ranić wiele kotów! - opowiadała o tych potworach z wielkimi emocjami. Do dziś Lawenda nie potrafi wybaczyć Dwunogom, że zabili jej tatę i zranili wiele kotów. Do końca życia będą się jej negatywnie kojarzyć i nic tego nie zmieni! Córka Mknącego Ptaka zamknęła oczy, wzięła głęboki oddech i głośno wypuściła powietrze.
- To na dziś tyle. Możemy wracać do Obozu.- powiedziała uśmiechając się do Gołębia. Wstała powoli i ostrożnie stanęła na obolałej łapce. Przygryzła wargę, ale postanowiła być dzielna i nie pokazywać, że jeszcze odczuwa dyskomfort. Żółwim tempem niebieska kotka wróciła do Obozu i pożegnała się z Gołębią Łapą umawiając się na kolejne treningi i szlifowanie walki.

/zt