Ziołorośla

[Wróblowa Łapa]

Powieki Wróbelka, skurczyły się nieco, kiedy w odpowiedzi uśmiechnął się szerzej. Obietnica. Tych mieli już sporo i na razie nie wywiązał się z żadnej, choć większość, zdawał sobie z tego sprawę, była jedynie rzuconym na wiatr żartem. Czy nie byłoby jednak miło gdyby, kiedyś naprawdę udało mu się zebrać je wszystkie i zaprosić Ośmiornicę nad Farny Ofon, gdzie czekałyby na niego? Tak w ramach... No właśnie czego? Jasne spojrzenie przebiegło po chabrach zebranych dla Zajęczego Ucha i coś załaskotało go ponownie w brzuchu, a na policzku zapiekł go rumieniec. Przyjacielskiego spotkania, tak. To byłoby to.
- Dobrze. Ale i tak znajdę ci jakiś naprawdę ładny i wyjątkowy - oznajmił po uderzeniu serca z lekką stanowczością, jakby właśnie podjął bardzo ważną decyzję i klepnął bokiem w bok Ośmiornicę. Ponownie nieco zbyt mocno, nie panując nad własną siłą, zwłaszcza w emocjach.

Chciał powiedzieć coś jeszcze, ale rodzice pojawili się z piszczkami ponownie obok nich. W akompaniamencie opowieści Słonecznego Brzegu o sarnie, jaką spotkał i bacznie obserwującego ich wzroku Księżycowego Wzgórza zebrał tyle kwiatków, ile udało mu się unieść, resztę pozostawiając dla Ośmiornicy, by następnie w czwórkę wrócić do obozu.

zt x2