Trening Śliskiej Łapy

[Głogowy Cień]

Miał nadzieję, że Śliz zdecyduje się pozostać w obozie i postanowi, dajmy na to, sprawdzić, czy go nie ma w Chruśniaku. Niestety, zdecydował się podreptać za Głogiem od razu... niech będzie. Głóg wziął głęboki wdech, a następnie pozwolił na to, by powietrze spokojnie opuściło jego płuca przez nos.
- Jak na kogoś, kto miał milczeć, mówisz podejrzanie dużo - powiedział, spoglądając na terminatora przez ramię, jednak nie utrzymywał z nim kontaktu na długo. Zaraz odwrócił się i zniknął w Ciemnym Szlaku.
Chciał pokręcić się w okolicy granicy z klanem gromu, by być może spotkać się ze swoją koleżanką Kozicą; teraz gdy miał na głowie terminatora musiał pomyśleć, w jaki sposób zorganizować mu czas i sprawić, by zniknął mu z oczu na wystarczająco długo, by w razie czego mógł zaczepić jakiegoś sąsiada. Szedł naprzód przez łęgi i nie oglądał się zbyt często za siebie. Dopiero gdy odeszli na kilka długości drzewa od obozu Głóg na chwilę zatrzymał się i spojrzał na Śliza.
Mimo początkowej niechęci dodatkowo napędzanej przez gorycz wywołaną wydarzeniami z ceremonii był ciekaw tego, jakim kotem był jego, cóż, syn.