Trening Mglistej Łapy

[Jaśniejący Płomień]

Poprzedni dzień był długi, ciężki i owocujący w skutki, które były zaskoczeniem dla samego Jaśniejącego. Nie dość, że przychodząc na tamtą ceremonię nie myślał nawet, że skończy się ona jego chęcią odejścia z klanu raz na zawsze, to kiedy doszło co do czego, nie miał wątpliwości, że więcej dobrze znanego mu wichrowego obozu w życiu nie zobaczy.
A teraz siedzi tutaj, przed Kolczastym Łukiem i ani nie jest samozwańczym wygnańcem spod ciemnej gwiazdy, ani nie jest zadowolony z przebiegu zdarzeń. I czeka na Mglistą Łapę, z którą jest umówiony. Jest, a może - był? Ostatecznie nie powiedział jej, na czym stoi. Nie ma też pojęcia, czy koteczka chce trenować z nim. Właściwie po końcowym chaosie nie odezwał się do niej słowem. Słowa terminatorki za to wciąż odbijają się echem w jego głowie.
Wzdycha poirytowany i spogląda to w kierunku, z którego niebawem wyłoni się słońce, to w głąb obozu, wypatrując znajomej szylkretki. Co jakiś czas nerwowo postukuje końcówką ogona o ziemię.