Poród Trzepoczącego Serca zdecydowanie odcisnął na Kiełku piętno. Póki co jest chucherkiem, które zdaje się być samą skórą i kośćmi. Nie jest wysoka, choć do najniższych również nie należy. Jej krótkie, kremowe futro jest zmierzwione i odstaje na wszystkie strony, co minimalnie dodaje jej masy. Widoczne są na nim pręgi we wzorze tygrysim. Dodatkowo na wszystkich łapach Kiełka pojawia się trochę bieli w postaci krótkich skarpetek sięgających do jej nadgarstków. Obecnie szaro-niebieskie oczy kotki niedługo wybarwią się na jasny odcień zieleni.

Patrząc na zachowanie Kiełka, nikt by się raczej nie domyślił, w jakich okolicznościach się urodziła – w końcu tryska energią na prawo i lewo. Nie boi się poznawać otaczającego ją świata, a co za tym idzie – pyta o wszystko, co tylko jej przyjdzie do głowy, nie zastanawiając się nad tym, czy wypada. Wynika to z jej tendencji do najpierw robienia, a potem myślenia. Lubi się popisywać i rywalizować… Choć na ten moment nie radzi sobie zbyt dobrze z porażkami. Nierzadko frustruje się, gdy nie może zrobić czegoś sama, ponieważ chciałaby być jak jej mama – samodzielna, od nikogo niezależna. Mimo wszystko jest to kocię przyjazne, chętne do poznawania innych kotów.

Urodziła się w Klanie Gromu jako córka Trzepoczącego Serca i samotnika Kingsmana. Niestety, podobnie do jej poprzednich ciąży, również ta okazała się dla wojowniczki bardzo ciężka. Wszystkie kocięta urodziły się osłabione, natomiast dwójce z nich nie udało się nawet przeżyć porodu. Choć Kiełkowi nie było dane poznać Motyla i Ćmy, w Złocistym Wgłębieniu z pewnością nie brakuje jej łap do psocenia w postaci reszty jej rodzeństwa: xxx, xxx oraz xxx. Ponieważ był to drugi miot Trzpiotki, Kiełek posiada również ósemkę starszych braci i sióstr: Szczypiącą Łapę, Rozświetloną Knieję, Konar, Ciernistą Łapę, Próchniejącą Łapę, Cebulową Łapę, Majerankową Łapę oraz Burzowe Doliny.