Jej atak okazał się całkowicie niecelny, jednak nie zniechęciło jej to, zwłaszcza, gdy atak mistrzyni też okazał się fiaskiem. Położyła uszy po sobie, po czym wystrzeliła do przodu chcąc staranować kocice barkiem. Nie było między nimi aż takiej różnicy w budowie, więc mogło się to udać, choć z pewnością będzie trudniej niż z tym smarkaczem Nocą.
Krótkowłosa, niebieski z bielą. Biel na pysku (od czoła przez całe policzki), całym brzuchu i łapach. Przednie - do łokci, tylne w całości. Za kociaka mała, drobna. W dorosłości przeciętnych rozmiarów, szczupła.
ADHD, wszędzie jej pełno, nie zamyka się ani na moment, wiecznie uśmiechnięta, w spektrum.
Nocny Szkwał [Krz]
Atak terminatorki się nie udał i prawdopodobnie byłby to powód do radości gdyby nie fakt, że ataku Muchy był równie wielkim sukcesem. Zapewne próbowałaby ho powtórzyć, gdyby nie fakt że kolejny atak Wierzbowniowej Łapy wydawał się być zdecydowanie bardziej celny. Wojowniczka spróbowała więc go uniknąć, odskakując w bok, licząc na to, że jeszcze nadarzy się okazja, by sama mogła wymierzyć cios.
Atak Wierzb okazał się bardziej niż udany. Zanim wojowniczka zdążyła uskoczyć, kremowa kocica uderzyła w nią barkiem, wywracając ją na zadek. Korzystając z aktualnej chwilowej przewagi? Postanowiła podjąć próbę wywrócenia jej na plecy.
Krótkowłosa, niebieski z bielą. Biel na pysku (od czoła przez całe policzki), całym brzuchu i łapach. Przednie - do łokci, tylne w całości. Za kociaka mała, drobna. W dorosłości przeciętnych rozmiarów, szczupła.
ADHD, wszędzie jej pełno, nie zamyka się ani na moment, wiecznie uśmiechnięta, w spektrum.
Nocny Szkwał [Krz]
Mucha nie była wprawiona w walce, wręcz przeciwnie. Przerobiła ją na treningu i nigdy nie musiała używać tej umiejętności w praktyce. Nic więc dziwnego, że terminatorka była w stanie położyć ją łopatki. Wojowniczka jednak nie poddawała się. Przewrócona na zad spróbowała wstać i szybko uniknąć kolejnego ciosu, z nadzieją że tym razem pójdzie jej lepiej.
Tym razem miała mniej szczęścia, gdyż łaciata wojowniczka zdążyła w porę uskoczyć sprzed jej łap. Wierzb nie traciła jednak ani trochę ze swej determinacji, jej ogon świsnął w powietrzu. Skoczyła za mistrzynią, i wymierzyła cios w jej łopatkę.
Krótkowłosa, niebieski z bielą. Biel na pysku (od czoła przez całe policzki), całym brzuchu i łapach. Przednie - do łokci, tylne w całości. Za kociaka mała, drobna. W dorosłości przeciętnych rozmiarów, szczupła.
ADHD, wszędzie jej pełno, nie zamyka się ani na moment, wiecznie uśmiechnięta, w spektrum.
Nocny Szkwał [Krz]
Wierzbownica nie dawała Musze wytchnienia ale i ta nie zamierzała pozostawać dłużna. Widząc jak terminatorka atakuje w jej łopatkę, niebiesko-biała wycelowała cios w jej pysk. Miała nadzieję, że pójdzie jej coś lepiej niż poprzednio bo wstyd tak zostać wciry od własnej uczennicy. Ogromny wstyd.
Łapa Wierzbownicy uderzyła w łopatkę mistrzyni z pełnym impetem, ta jednak nie pozostała dłużna. Uderzenie serca później kremowofutra dostała mocny cios w pysk, aż fuknęła cicho. Nie zwracając uwagi na ból w szczęce, wyskoczyła ponownie naprzód celując przednimi łapami w bok mistrzyni, chcąc powalić ją na ziemię.
Krótkowłosa, niebieski z bielą. Biel na pysku (od czoła przez całe policzki), całym brzuchu i łapach. Przednie - do łokci, tylne w całości. Za kociaka mała, drobna. W dorosłości przeciętnych rozmiarów, szczupła.
ADHD, wszędzie jej pełno, nie zamyka się ani na moment, wiecznie uśmiechnięta, w spektrum.
Nocny Szkwał [Krz]
Mucha nie była dobra w walce i nie wiedziała kiedy atakować, a kiedy unikać. Wydawało jej się jednak, że powinna unikać ciosów tak, żeby Wierzbownica mogła się wykazać i żeby też nie oberwać od swojej terminatorki. Tak żeby uniknąć wstydu, o ile nie było jeszcze za późno. Widząc jak kremowa celuje w nią kolejny atak, niebiesko-biała spróbowała odskoczyć.
I, choć jej cios był precyzyjnie wymierzony, mistrzyni zdołała uskoczyć. Wierzb strzepnęła uchem z lekką niecierpliwością. Czy Bzycząca Mucha zamierza cały czas tylko uciekać od ciosów? No nic, kremowa postanowila spróbować czegoś innego. Zebrała w łapę garść ziemi i cisnęła ją w ślepia kocicy, a potem doskoczyła i spróbowała ponownie uderzyć ją obiema łapami i powalić na ziemię.
Krótkowłosa, niebieski z bielą. Biel na pysku (od czoła przez całe policzki), całym brzuchu i łapach. Przednie - do łokci, tylne w całości. Za kociaka mała, drobna. W dorosłości przeciętnych rozmiarów, szczupła.
ADHD, wszędzie jej pełno, nie zamyka się ani na moment, wiecznie uśmiechnięta, w spektrum.
Nocny Szkwał [Krz]
Plan terminatorki był dobry i sprytny, niestety nie zawsze to co sobie zaplanujemy w głowie wychodzi równie dobrze w praktyce i tak było tym razem. Bzycząca Mucha spróbowała wykorzystać sytuację, i uderzyć kotkę ostatni raz w nos. Następnie, niezależnie od tego czy jej się udało czy nie, zarządziła koniec walki. Wystarczy im chyba.
- Bardzo dobrze ci poszło! - pochwaliła ją, dysząc ze zmęczenia. Może nie walczyły długo, ale te ciągle odskoki były bardzo męczące, przynajmniej dla wojowniczki.
- Nie jestem najsilniejsza, dlatego skupiłam się na unikach. Warto brać pod uwagę swoje mocne strony. Bardzo fajnie, że skorzystałaś z otoczenia na koniec. Chyba nie mam zastrzeżeń. - uśmiechnęła się delikatnie. Prawdopodobnie ktoś lepszy i bardziej doświadczony miałby się do czego przyczepić, ale Mucha... cóż. Nie miała do czego, bo nieszczególnie znała się na prawdziwej walce i sama wiedziałą tylko tyle, co mówiło się na treningach. Musiało wystarczyć.
- Możemy wracać, chyba że chcesz dzisiaj coś jeszcze zrobić to ten, nie ma problemu. - zaproponowała. Mogł sobie na tym skończyć, ale mogły też jeszcze coś zrobić, jeśli córka Jęczmiennego Ziarna nie czuła się aż tak zmęczona.
Niestety, ani jeden, ani drugi manewr nie wypalił. Na koniec kremowa oberwała jeszcze solidny cios w nos, po którym aż fuknęła cicho z bólu. Już zamierzała wziąć kontratak, gdy Mucha zarządziła koniec sparingu. Mięśnie terminatorki rozluźniły się, a ona sama odetchnęła ciężko. Mimo wszystko była z siebie zadowolona. Na pochwałę uśmiechnęła się. Słuchała wytłumaczeń wojowniczki, strzygąc uchem, skinęła głową. Ah. No, to wiele wyjaśnia. Zrozumiałe, choć Wierzb nie była zwolenniczką unikania ciosów. -Dziękuję. - miauknęła. Na pytanie machnęła ogonem. Zdecydowałam miała jeszcze siłę na dalszy trening. Łapy ją paliły, by jak najszybciej go zakończyć. -Jeśli to nie problem, chętnie bym coś jeszcze przećwiczyła. - odpowiedziała, spoglądając na mistrzynię. Dzień jeszcze trwał, i mimo lekkiego zmęczenia które odczuwała w mięśniach, kremowofutra nie miała jeszcze ochoty na powrót do obozu.
Krótkowłosa, niebieski z bielą. Biel na pysku (od czoła przez całe policzki), całym brzuchu i łapach. Przednie - do łokci, tylne w całości. Za kociaka mała, drobna. W dorosłości przeciętnych rozmiarów, szczupła.
ADHD, wszędzie jej pełno, nie zamyka się ani na moment, wiecznie uśmiechnięta, w spektrum.
Nocny Szkwał [Krz]
- Pewnie, nie ma problemu um... co powiesz na polowanie? Widzę, że masz jeszcze dużo energii. - zaproponowała. Nie miały dużo praktyki do przerobienia, bo co? Mogły obejść granie, ale to troche nudne. Polowanie... dawało jakieś emocje i poczucie dumy, kiedy złapało się zdobycz. Nie pamietała, czy kotka mówiła jej o tym co umie, na pewno spytała o to jeszcze chwilę temu, ale pamięć Muchy nigdy nie należała do najlepszych. Najwyżej wyjdzie na głupią, nie pierwszy i zapewne nie ostatni raz.
Wierzbownica skinęła głową, uśmiechając się. -Jasne, bardzo chętnie. - odpowiedziała. Wprawdzie jej wiedza o polowaniu nie była aż tak rozległa jak ta o walce, ale teorie mniej więcej znała. Zdążyła się już tego dowiedzieć, słuchając rozmów innych wojowników. Rozciągnęła lekko łapy i grzbiet, po czym spojrzała wyczekująco na mistrzynię.
Krótkowłosa, niebieski z bielą. Biel na pysku (od czoła przez całe policzki), całym brzuchu i łapach. Przednie - do łokci, tylne w całości. Za kociaka mała, drobna. W dorosłości przeciętnych rozmiarów, szczupła.
ADHD, wszędzie jej pełno, nie zamyka się ani na moment, wiecznie uśmiechnięta, w spektrum.
Nocny Szkwał [Krz]
— Super, um… wiesz coś o polowaniu? Słyszałaś już jakieś fragmenty teorii albo znasz pozycję łowiecką? — zapytała. Nie potrafiła prowadzić treningów kotów dorosłych. Miała wrażenie że pyta terminatorkę o oczywistości i że z pewnością już to wszystko wie, bo nie żyje w klanie od wczoraj, ale, no, to trochę był jej obowiązek jako mistrza. Miała nadzieję, że kotka też to rozumie i nie ma jej tego za złe.
Wierzb nawet przez myśl nie przeszło by mieć to kocicy za złe. No bo to w końcu trening, prawda? Chociaż prawdą jest, że całkiem zielona w temacie polowania nie była. - Znam zasadę, że ptak zobaczy, mysz wyczuje a królik usłyszy. - miauknęła. - Pozycja łowiecka to ugięte łapy, ogon zrównany z grzbietem. No i trzeba uważać by nie nadepnąć na coś co mogłoby narobić hałasu. - dodała, dosyć oszczędnie, jak to ona. Chyba to wystarczyło do polowania. Zresztą Wierzb już to robiła.
![[Obrazek: XunO54p.png]](https://i.imgur.com/XunO54p.png)