Trening Lśniącej Łapy

[Szczurowąsy]

Kolejny dzień powitał klanowe koty mgłą, unoszącą się nad ziemią niczym biała zjawa- słoneczne promienie nieśmiało przebija się przez jej kłębek budząc przyrodę do życia swym ciepłem. Szczurowąsy obudził się w porę, czując uporczywe, bolesne swędzenie w miejscach gdzie miał założone opatrunki- rany po ugryzieniu psa powoli się goiły, ale wciąż dokuczał mu ból. Wygrzebał spod legowiska przyznane mu, ostatnie ziarenko maku i zjadł, by po chwili ociężale podnieść się na łapy i ruszyć powolnym, kaczkowatym chodem w stronę Stosu Zwierzyny.
Na śniadanie wybrał dość pokaźnego karpia, którego spałaszował sprawnie, rozkoszując się jego smakiem. Kilkoma ruchami przygładził sierść na piersi i skierował się ku wyjściu z obozu, gdzie usiadł oczekując na swoją nową uczennicę.
Jego siostra, Liliowa Sadzawka, opowiadała mu nieco o swoich najmłodszych dzieciach, nigdy jednak nie miał okazji żadnym z nich porozmawiać. Ślimaczek, tudzież teraz już Lśniąca Łapa, była, według słów jej matki, nieco podobna do niego, Szczura- inteligentna, łasa na wiedzę, opanowana. Te słowa wzbudziły w nim ciekawość większą niż zwykle w takich momentach.