Samotne Jodły

[Lśniąca Sadzawka]

Liczyłam na to, że spotkam Dymną Łapę i mu podziękuję za pomoc, ale chyba nie było go w pobliżu. Chciałam na spokojnie wytłumaczyć mu o co z tym wszystkim chodziło, bo głupio wyszło ale cóż, może innym razem. Byli za to ci dwaj pocieszeni chłopcy, którzy nie wiem do końca czego od mnie chcieli, ale wydawali się być zabawni.
- Nie, nie szukam nikogo. Po prostu sobie spaceruję - odparłam, nie chcąc mówić do końca prawdy. Jeszcze zaczęliby wypytywać o rzeczy, o których nie chciałam rozmawiać i co by to było.
- A czemuż to tak bardzo nie chcesz, żebym już sobie szła? Nie masz koleżanek u siebie, w klanie Cienia? - zapytałam, znów zadziornie się uśmiechając i klepiąc ogonem po grzbiecie tego, który był bliżej.. Czyżbym wpadła bliźniakom w oko? Albo tylko temu jednemu? A może po prostu byli mili? W każdym razie, chciałam się chwilę z nimi podroczyć, zobaczyć jak reagują na niektore bodźce. Kocury były interesującymi stworzeniami, w istocie.

/przeniosłam to na trochę późniejsza czasoprzestrzeń jakby co