Wyprawa Malinowego Nosa

[Fiołkowy Świt]

Spojrzał najpierw na Malinę, a później na Borsuka. Gdy ten się odezwał zmarszczka przecinająca jego czoło pogłębiła się tylko, gdy posłał pełne niezrozumienia spojrzenie swojej partnerce. Wiedziała coś o tym? Co stało się w jego śnie? Potrząsnął głową znów spoglądając na kocura i zmarszczył pysk w krzywym, niezadowolonym grymasie.
- Borsucze Futro - odezwał się podchodząc do wojownika. Trącił jego bark, patrząc mu na pysk; nie musiał na niego patrzeć by czuć, że starszy wojownik obserwował go uparcie. - Wrócisz z nami do obozu. Tam nikt nie będzie cię trzymać w miejscu. Ale jesteś wojownikiem, jesteś dorosły, więc to ty poinformujesz o swojej decyzji swoją matkę, brata, siostrę, Krzykliwą Mewę, Szałwiowy Dym, a także naszą córkę, Krokusową Łąkę. Nie my - powiedział spokojnie patrząc na kocura. Pomimo stanowczości nie było w nim groźby, w końcu nie było to coś, do czego Fiołkowy Świt by się posunął. Nie w takiej sytuacji. - A teraz chodź. Klan na pewno wyczekuje naszego powrotu - powiedział i odszedł na pół kroku od kocura, posyłając mu wyczekujące spojrzenie.