Trening Zachodzącej Łapy

[Zachodzące Światło]

Zachodząca Łapa odłożyła powoli wróbla na ziemię. Czy to wystarczy? Emmm... Nie. Dlatego też czekoladowa zasypała go trochę ziemią, aby żaden idiotyczny drapieżnik jej nie zabrał. W końcu to jej zdobycz i to pierwsza, także niech sobie same złapią a nie będą się nią wyręczają. Inaczej uszy urwie jak nie ogon. Ale wracając. Zielonooka kota, ponownie przystanęła w pozycji łowieckiej a ugiętych łapach, z brzuchem przy ziemi, jednak na tyle, aby nie szurać nim po ziemi. Ogon i głowa były na równi z grzbietem a oddech ściszony. W takiej to pozycji, idąc pod wiatr, zmierzała przed siebie, aby złapać coś więcej. Ostatnia zdobycz i wraca, tyle jej wystarczy. Ciężar ciała spoczął na tylnych łapach. Rozglądała się dookoła, starając się patrzeć pod łapy, aby w nic nie wdepnąć, w poszukiwaniu jeszcze jakiejś zwierzyny.