Wyprawa Łososiowej Łuski i Księżycowej Łapy

[Łososiowa Łuska]

Uniósł wzrok na szarzejące niebo, mrużąc oczy od chłodu. Jego pręgowane czoło było zmarszczone w wyrazie zastanowienia, a czarny ogon kołysał się lekko. Czy był zestresowany? Nie. Nie przejmował się tym, czy jego wybór był słuszny, czy Księżycowa Łapa była prawdziwie gotowa wziąć na siebie obowiązki pomocnika medyka, czy droga będzie bezpieczna. Wiedział to, że wybrał dobrze, że była gotowa, a Gwiezdni będą oświetlać ich ścieżki. Gdy Księżycowa Łapa dołączyła do niego skinął jej głową, przechodząc przez Ciemny Szlak przed terminatorką.
- Szepcząca Sadzawka - odezwał się w końcu, bo do tej pory trwał w całkowitym milczeniu. - Znajduje się za Borsuczymi Pagórkami. Za Grzmiącą Ścieżką - oznajmił, w razie gdyby Księżycowa Łapa miała wątpliwości, gdzie zamierzał się z nią udać. W jego postawie i głosie brakowało niepewności czy obaw, które miał jeszcze nie tak dawno temu. Musiał być pewien swoich decyzji, by móc ich bronić, jeżeli będzie ku temu potrzeba.
- Chodź. Klan nie może zostać długo bez medyków - dodał strzepnąwszy ogonem, po czym ruszył przez wschodnią część łęgów w stronę Kretowiska, póki co trzymając się osłoniętych lasem terenów.