Trening Porannej Łapy

[Poranna Łapa.]

Odetchnęła ciężko, rozmyślając nad odpowiedzią. Przez długą część swojego życia, zastanawiała się jedynie nad tym, co myślą o niej inni. Pewnie dlatego doprowadziła do tego stanu. Nie chciała być lepsza dla siebie, chciała być lepsza w oczach bliskich i dalszych kotów z Klanu Wichru. Dopiero teraz to do niej dotarło, dlatego na chwilę się zatrzymała, patrząc na swoje łapy. - Ja... - Podniosła wzrok na swojego mistrza, z otwartym pyszczkiem składając następne zdanie - Ni-nie j-jest-tem pewna. Ch-chyba... z ob-bu powod-dów, al-le... Głów-wnie zwrac-całam uwagę na to-to co my-myśl-lą o mn-nie inni. - Wzorowała swoją opinię na temat swojego zachowania, wyglądu i cech, na opinii innych kotów, jakie sobie wmymśliła. potrząsnęła łebkiem i kontynuowała spacer, nadganiając mentora. - Na-na przyk-kład... na nauk-kach, Leszcz-czynow-wa Gałązk-ka wydaw-wała si-się być aż nad-dto surowa, przez moj-je zachowani-nie. Go-gołęb-bia Łap-pa też na mn-nie krzywo patrzy prz-rzez to... wsz-szystko. - Otworzyła szerzej oczy, na następne zdanie zastępcy. - Nikt ni-nie ma pr-prawa szydz-dzić z ni-niej, bo jest nie-nieco inn-na, do t-tego, nie on-na wyb-brał-ła sob-bie tak-ki los. - Miauknęła głośniej, bo rozumiała każdego kota, który odstawał od reszty, nie mając na to wpływu. A za razem nie umiała sobie uświadomić, że jest w podobnej sytuacji, do Malinowej Gwiazdy, lub takiej o, Zawilcowej Skóry. Tylko, że brak połowy ogona u liderki mógł ukazywać jej.. odwagę, czy co innego, a u Porannej Łapy, jąkanie się nie miało żadnego znaczenia.
- Po-poniew-waż, po to mam-my swoj-je teren-ny, by na ni-nich żyć i pol-lować. To by by-było niesprawied-dliwe w stosunku do in-nnych Klanów. A star-rszyzn-na i koci-ciaki są mniej wytrzym-małe od Woj-jowników, dlat-tego musz-szą mieć zapew-wniony posił-łek... I tak t-to Woj-jownic-cy by mog-gli polow-wać tylk-ko dla siebie, nie my-myślel-liby o tych, co je-jeszcze, alb-bo już nie mo-mogą łowić tak? - To było jedynie interpretowanie słów kodeksu przez młodą terminatorkę, więc wiedziała, że może się mylić.