Jeżynowy Zagajnik

[Mrówcza Łapa.]

Czosnek nie była sama w pobliżu, chociaż doświadczona samotniczka pewnie spodziewała się, że może w okolicy krążyć jakiś patrol. Czarna na żadnym sprawdzaniu granic nie była, a jedynie polowała. Właśnie miała wracać do obozu i zabierając wszystko co udało jej się złapać, niestety nie było tego wiele. Futro na jej grzbiecie uniosło się lekko, gdy całkiem niedaleko usłyszała dudnienie czyichś łap. Zerknęła w stronę, z której dobiegał dźwięk i dostrzegła dużą kocicę, która goniła uszaka.
Zwierz zmierzał wprost na Rzeczne tereny, więc terminatorka postanowiła skorzystać z okazji. Przyczaiła się za jednym z krzaków i miała w planach dopaść królika, gdy ten oddali się wystarczająco od samotniczki. Głupie zwierze uciekało przed drapieżnikiem, nie zdając sobie sprawy, że pakowało się wprost w pułapkę. Niestety plan poszedł w piach, bo kocica pomimo swojej ociężałej postury była również szybka. Pewnie za sprawą swoich długich i umięśnionych łap.
– Mieszkasz w pobliżu? – zapytała wprost burą kocicę, wychylając się ze swojej kryjówki. Krótkie futro na powrót opadło, a orzechowe oczy wbiły się w postać przed nią. Pasowała do opisu jaki przedstawiła jej siostra – duża, silna samotniczka. Może gdyby Mrówcza Łapa dopytała o więcej szczegółów to wiedziałaby także, że poszukiwana listem gończym ma pstrokate futro. Natomiast kocica przed nią była bura, co mogło ją wykreślić z listy podejrzeń. Odpowiedź na to proste pytanie mogło okazać się rozwiązaniem. Mrówcza Łapa nie zapomniała, że samotników mimo wszystko było... sporo. Nie każdy lubił się kręcić w pobliżu klanów, ale czasem tamtędy przechodzili. Było to mało prawdopodobne, żeby pierwszy lepszy napotkany samotnik okazał się być kotem, który podniósł łapę na Ćmę, ale życie nauczyło ją podejrzliwości. Podeszła kilka kroków do przodu, aby móc wyczuć zapach przylegający obcej do futra. Było w nim coś dziwnego, nieprzyjemnego i kłującego w nozdrza.