Czarny Ogon - wschód

[Sikora]

No, ktoś kto ją rozumiał. Oczywiście w obozie też było sporo do roboty, mistrz terminatorowi zawsze coś znajdzie ale... To wszystko robiło się z czasem nudne, kiedy w kółko macieju popadasz w tę samą rutynę. Przynieś mech na legowiska, pomóż w czymś starszyźnie, yada, yada, yada.
-No nie? Niby jest tyle do pracy ale po pewnym czasie... Chce się zrobić coś nowego, coś... coś ekscytującego. Jakieś wielkie, znaczące odkrycie! - Sikora sama do kociarni nie zaglądała od bardzo długiego czasu. To nie tak, że kocięta działały jej na nerwy czy coś, tylko po prostu zwyczajnie za nią nie nadążał. Jeszcze by im te małe uszka odpadły od nadmiaru słuchania sikorczego bełkotu i co wtedy? Ich matki pewnie odgryzłyby jej ogon!
-Cóż... Każdy się boi. Bardziej lub mniej. Ja też się boję, a jednak bardzo chcę zwiedzić WSZYSTKO! Każdy malutki zakątek każdego terenu. No i mój tata kiedyś powiedział "Odwaga to panowanie nad strachem, a nie brak strachu.". Mój ojciec jest bardzo mądry - Zerknęła jeszcze raz na tereny po drugiej stronie strumyka. Fakt, mogło tam być niebezpiecznie ale... potencjalna masa rzeczy, które można było tam znaleźć mocno przeważała ten tlący się w Sikorce strach.
-Ja bym chciała spotkać jakiegoś samotnika. Mógłby opowiedzieć jak to się żyje bez klanu. To musi być mega ciekawe! Jak tacy samotnicy sobie radzą? Czy nie jest im smutno, że muszą spędzać tak czas sami ze sobą? Bez rodziny... Bez przyjaciół... - Przy tym zamyśliła się lekko. Czy samotnicy są samotnikami z wyboru? Czy może ktoś ich zmusił? Naprawdę lepiej im poza klanem?