Mały Grąd

[Żubrze Gardło]

- Ta - mruknęła i strzepnęła pstrym ogonem, który klepnął o jej bok. - Tsk, nie trzeba. Strata czasu. Skoro dał nogę, to albo ma już urwany łeb, albo jaja jak trafił do obrzynacza - parsknęła unosząc wargi w pogardliwym grymasie, który wykrzywił jej pysk. - Albo sam wróci z podkulonym ogonem - co jest bardzo prawdopodobne, biorąc pod uwagę fakt, że Parząca Łapa został NPC a nie zniknął z klanu o czym narrator dowiedział się wczoraj, ale mleko się rozlało i kobyłka u płotu. Żubr nie grzeszyła spostrzegawczością i cierpliwością, była wybuchowa i działała pod wpływem impulsu więc to, że uznała olewającego ją i klan ciepłym moczem terminatora za zaginionego nie było szczególnie zaskakujące w jej wypadku.
Patrzyła przez chwilę na kocura mrużąc przy tym ślepa. Pociągnęła nosem, poruszyła wąsami i lekko przekrzywiła głowę gdy tak mierzyła go uważnym wzrokiem.
- Bo to mój terminator, tak w ogóle. Wojownikiem zostałam, dasz wiarę? - zarechotała wypinając potarganą pierś w przód. Wciąż była zjeżona i jej ogólna postawa była agresywna i wyzywająca, jednak nie mogła sobie w tym gniewie odpuścić możliwości przechwalania się nową rangą, którą udało jej się otrzymać.